YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/1266
KARAR NO : 2007/1505
KARAR TARİHİ : 03.05.2007

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı … plakalı aracın, davalı tarafından darp edilmek suretiyle hasarlandığını belirterek, sigortalıya ödenen 472.000.000 TL. tazminatın 30.09.2002 ödeme tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı ve vekili, cevap vermemiştir.
Mahkemece, dosya kapsamına ve zarar görenin şikayetinden vazgeçerken hukuki haklarını saklı tutmaması nedeniyle, sigorta şirketinin de tazminat davası açma hakkının kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
21.7.2004 tarih, 25529 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve ayni tarihte yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK’nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır.
Davacı 472.000.000 TL. tazminatın tahsili isteğiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Bu durumda karar tarihi itibariyle temyize konu ( red edilen ) miktar temyiz kesinlik sınırı olan 1.000.000.000 TL.nin altındadır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin ,temyize konu edilen miktar yönünden mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 03.05.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.