Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2007/3017 E. 2008/319 K. 28.01.2008 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/3017
KARAR NO : 2008/319
KARAR TARİHİ : 28.01.2008

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi,gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca,davalıların malik, sürücü ve … Sigortacısı oldukları aracın çarparak hasara neden olduğunu belirterek, sigortalısına ödediği 1.241.00 YTL tazminattan, davalıların 6/8 kusur oranına isabet eden 930.75 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalı … vekili, kusur onanına itiraz ederek davanın reddini istemiştir.
Davalı … Sigorta A.Ş. vekili, davadan önce temerrüde düşürülmediklerinden yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamaları gerektiğini, ancak kanuni faiz istenebileceğini savunmuştur.
Davalı Hazine vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Yüksek Yargıtay 11.H.D.’nin 28.02.2005 tarih, 2005/930-1748 E.K. sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı … hakkındaki davanın HUMK.’nun 409/5. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, davalı … Sigorta A.Ş. hakkındaki dava atiye bırakıldığından yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına, davalı hazine aleyhindeki davanın kabulü ile,930.75 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
7.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2006 tarihinden itibaren 1.090.00 YTL’ye çıkarılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı hazine vekilinin temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE 28.1.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.