YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/2259
KARAR NO : 2008/4062
KARAR TARİHİ : 15.09.2008

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalının malik ve sürücüsü olduğu aracın tam kusurlu olarak çarpması sonucu hasar meydana geldiğini belirterek, hasar bedeli ve değer kaybı toplamı olan 11.193.23 YTL tazminattan, davalının trafik sigortasından karşılanan 4.419.00 YTL’nin mahsubu ile bakiye 6.774.23 YTL’nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, kusur oranına ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 5.080.67 YTL’nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava TTK’nun 1301. maddesine dayalı olarak rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece hükme esas alınan 23.11.2007 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda, davacının toplam zarar miktarı 11.193.23 YTL olarak belirlenmiş, ancak davalının sorumlu olduğu tazminat hesabı yanlış yapılmıştır. Mahkemece, toplam tazminat tutarından davalının %75 kusur oranına isabet eden
8.394.92 YTL bulunduktan sonra, bu miktardan davalının trafik sigortasından karşılanan 4.419.00 YTL’nin mahsubu ile bakiye 3.975.92 YTL’ye hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA ve peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 15.9.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.