YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/4794
KARAR NO : 2009/1231
KARAR TARİHİ : 09.03.2009
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
DAVALILAR :…, …,… …
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların malik, sürücü ve trafik sigortacısı oldukları aracın tam kusurlu olarak müvekkili kuruma ait oto korkuluklara çarparak hasara neden olduğunu belirterek, 1.770.01 YTL hasar bedelinden, davalı … şirketinden tahsil edilen 1.500.00 YTL’nın mahsubu ile bakiye 270.01 YTL’nın 05.05.2006 kısmi ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile talebini toplam 292.31 YTL’na yükseltmiştir.
Davalılar … ve …, ödenen bedelin üzerinde fark çıkması halinde davalı … şirketince ödeneceğinin savunmuşlardır.
Davalı … vekili, sorumluluklarının poliçe limiti ile sınırlı olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, olayda davalı sürücü tam kusurlu olduğundan, davanın kabulüne, 290.31 YTL’nın 26.11.2005 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar … ve …’dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı vekilinin temyiz itirazı, davalı … hakkında hüküm kurulmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
7.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2008 tarihinden itibaren 1.250.00 YTL’ye çıkarılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına9.3.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.