YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/4902
KARAR NO : 2009/490
KARAR TARİHİ : 09.02.2009
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıya ait, sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu hasar meydana geldiğini belirterek, sigortalısına ödediği 11.250.00 YTL tazminattan, davalının 6/8 kusur oranına isabet eden 8.437.00 YTL’nin faiziyle birlikte tahsili için başlatılan ilamsız icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu belirterek, itirazın iptaliyle takibin devamına, %40 icra inkar ktazminatına karar verilmesini savunmuştur.
Davalı vekili cevap dilekçesiyle, kusur oranına ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, olayda davalı sürücü %70 oranında kusurlu olduğundan, davanın kısmen kabulü ile, 7.875.00 YTL asıl alacak ve 660.20 YTL işlemiş faiz olmak üzere toplam 8.535.20 YTL yönünden davalının itirazının iptaline, asıl alacağa, takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, fazla istemin ve icra inkar tazminatı talebinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, asıl alacak ve faiz işlemiş faiz toplamı olan, 9.142,24 YTL’lik alacak için icra takibinde bulunmuş, mahkemece toplam 8.535,20 YTL yönünden itirazın iptaline karar verilmiştir.
7.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2008 tarihinden itibaren 1.250.00 YTL’ye çıkarılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 60.00 TL temyiz başvuru harcının temyiz eden davacıdan alınmasına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 9.2.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.