Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2009/10433 E. 2010/2530 K. 22.03.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/10433
KARAR NO : 2010/2530
KARAR TARİHİ : 22.03.2010

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı … vekili ile davalı sürücü … vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, asıl ve birleşen ek davada; davalıların sürücüsü, maliki ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın müvekkillerinin bulunduğu araca çarpması sonucu müvekkillerinin yaralandıklarını, davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu, kaza nedeniyle müvekkillerinin zarara uğradıklarını ileri sürerek, toplam 15.000,00 TL manevi ve ıslahla birlikte 45.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt faizleriyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş; dava sırasında … hakkındaki davadan feragat etmiştir.
Davalı … vekili, kusur ve limitle sınırlı sorumlu olduklarını, davanın reddini savunmuştur.
Davalı … vekili, müvekkilinin de yaralandığını ve mağdur olduğunu savunmuştur.
Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre, davalı … hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davalılar için ise davanın kısmen kabulüne, asıl davada toplam 7.500,00 TL tedavi gideri ve 7.500,00 TL geçici işgöremezlik tazminatı ve toplam 9.000,00 TL manevi tazminatın, birleşen ek davada da 30.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt faizleriyle, (davalı sigortanın maddi tazminattan ve limitli sınırlı sorumlu tutulmak üzere)
davalı … ve sigortadan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı … vekili ile davalı sürücü … vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosya içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı … vekilinin aşağıdaki 2 numaralı ve davalı sürücü … vekilinin 3 numaralı bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, haksız eyleme dayalı tazminat istemine ilişkindir.
2918 sayılı yasanın 93. maddesi gereğince, davalı sigortacının sorumluluğu sigorta poliçesinde belirtilen limit ile sınırlıdır. Taraflar arasında tanzim edilen poliçede iş göremezlik tazminatı limiti 30.000,00 TL’dir.
Mahkemece, davacı … hakkında asıl ve ek davada hükmedilen tazminatlar toplamı 37.500,00-TL olup, poliçe limitini aşmaktadır. Bu durumda mahkemece, infazda tereddüte neden olmamak üzere, asıl ve birleştirilen davada hükmedilen tazminatı ayrı ayrı gösterip, toplamının sigorta limitini aşmayacak şekilde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
3-Davalı sürücü …’un temyizine gelince;
Dava dilekçesinde, davalı … için geçici iş göremezlik tazminatı istenilmediği halde, HUMK’nın 74. maddesine de aykırı olarak talep aşılacak şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.
SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklan nedenlerle davalı … vekilinin ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın anılan davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden sigorta ve davalı …’a geri verilmesine 22.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.