YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/2649
KARAR NO : 2009/5091
KARAR TARİHİ : 07.07.2009

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile geçici işgücü kaybı, daimi iş gücü kaybı ve tedavi gideri toplamı 10.178,68 YTL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili, müvekkilinin maddi tazminattan poliçe limiti ile sorumlu olduğunu, temerrüde düşürülmediğini, davacıya bağlanan gelirin mahsup edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının kaza sonrasında % 11.2 oranında sürekli bedensel güç kaybına uğradığı, kazanın meydana gelmesinde davacının % 25, davalı tarafından sigortalanan araç sürücüsünün % 75 oranında kusurlu olduğu gerekçesi ile, davanın kabulü ile 10.178,68 YTL maddi tazminatın, dava dilekçesinde talep edilen kısım yönünden dava tarihinden, ıslah dilekçesi ile artırılan talep yönünden ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zararın tazminine yönelik maddi tazminat istemine ilişkindir. Davalı … kazaya neden olan trafik sigortacısı olup, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 85 ve 91’inci maddesi uyarınca işletenin sorumluluğunu üzerine almış bulunmasına göre, sigortalının aracın işletilmesi nedeni ile zarar görenlere ödemekle yükümlü olduğu tazminatı ve faizi ödemesi gerekir. Somut olayda davacının içinde bulunduğu araç ticari araç değildir, buna göre yasal faize hükmedilmesi gerekirken, avans faizine hükmedilmesi de doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, 1. paragrafının 5. satırında yer alan “AVANS FAİZİ” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine “YASAL FAİZİ” ibaresinin eklenmesine hükmün bu hali ile düzeltilerek ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 121.90.-TL fazla alınan onama harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 412.15.YTL kalan onama harcının davalıdan alınmasına 07.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.