Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2009/4302 E. 2009/6801 K. 26.10.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/4302
KARAR NO : 2009/6801
KARAR TARİHİ : 26.10.2009

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
BİRLEŞTİRLEN DAVA
MAHKEMESİ :Niğde Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, Davalı … ve … vekili, davalı Genel sigorta AŞ vekili ve davalı Ergoisviçre Sigorta AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesiyle, davalı taraflara ait araç sürücülerinin kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacılar için 10.000,00ar YTL manevi ve 500,00erYTL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili ıslah ile maddi tazminat talebi miktarı toplamını bilirkişi raporu doğrultusunda … için 820,80 TL, … için 5.648,81 TL, … için 5.836,67 TL ye YTL ye yükseltmiş, birleştirilen dava ile de, ıslah ile artırılan toplam 10.804,81 TL için kaza tarihi 24/02/2005 tarihinden ıslah tarihi 08/10/2007 tarihine kadar geçen süre için 3.307,50.YTL yasal faizin yürütülmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Genel sigorta AŞ vekili cevap dilekçesiyle, sorumluluklarının kusur oranında poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, manevi tazminattan sorumlu olmadıklarını, temerrüde düşürülmediklerini, %25 kusura göre davacılara 3.266,41.YTL destekten yoksun kalma tazminatı ödediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı İsviçre sigorta AŞ vekili cevap dilekçesiyle, sorumluluklarının kusur oranında poliçe limiti ile sınırlı olduğunu , temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı … ve … vekili duruşmadaki beyanında; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Davalı … ve … vekili cevap dilekçesiyle,kusur oranını kabul etmediklerini, talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; Davanın KISMEN KABULÜ ile davacılardan … ,… ve … için ayrı ayrı 500,00’er YTL maddi tazminatın davalılardan sigorta şirketleri açısından dava tarihinden itibaren, diğer davalılar açısından kaza tarihinden itibaren, … için 320,00 YTL maddi tazminat, … için 5.148,81YTL maddi tazminat, … için 5.336,00YTL maddi tazminatın ıslah tarihi olan 08/10/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte, sigorta şirketleri açısından sigorta limitleri ile sınırlı olmak üzere tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, diğer davacıların maddi tazminat talebinin reddine,Davacıların manevi tazminat taleplerinin KISMEN KABULÜ ile davacılardan … için 1.500,00YTL, …, … ve … için ayrı ayrı 2.000,00YTL …, … ve … için ayrı ayrı 2.500,00YTL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketleri dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, birleştirilen davanın KABULÜ ile 3.307,50YTL faiz alacağının davalılardan …, …, … ve …’ dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, sigorta şirketleri aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili, Davalı … ve … vekili, davalı Genel sigorta AŞ vekili ve davalı Ergoisviçre Sigorta AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşmeyen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması, davacıların murisi yayanın kusursuz olması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı … ve … vekilinin tüm, davacılar vekilinin, davalı … şirketleri vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere, Mahkemece manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır. Somut olayda, tarafların kusur oranı, davacıların daha öncede babaları öldüğünden annelerinin ölümü ile 7 kardeşin yetim kalmış bulunmaları, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarları, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Bu nedenlerle hükmün davacılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
3-Dava dilekçesi ile tüm davacılar için 500’er TL maddi tazminat talep edilmiş olup, davacılar …, …, … ve …’in bu maddi tazminat talepleri red edilmiş olduğundan AAÜT hükümleri gereği kendini vekil ile temsil ettiren davalılar yararına ayrı ayrı avukatlık ücreti takdir edilmesi gerekir iken yazılı şekilde tek avukatlık ücreti takdir edilmesi doğru görülmemiştir.
4-Davalı İsviçre sigorta AŞ, hükmedilen manevi tazminatlardan sorumluluğuna karar verilmediği halde, maddi ve manevi tazminatların toplamı üzerinden tespit edilen harç ve yargılama giderlerinden diğer davalılar ile birlikte müşterek ve müteselsilen sorumlu tutulması da doğru değil bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar … ve … vekilinin tüm, davacılar vekilinin,davalı … şirketleri vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, 3 numaralı bentte açıklanan nedenle davalı Genel Sigorta AŞ vekilinin ve 4 numaralı bentte açıklanan nedenle davalı İsviçre sigorta AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı Genel Sigorta AŞ ve İsviçre Sigorta AŞ’ye geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 1.285.00.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalı … ve …’den alınmasına 26.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.