YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/8138
KARAR NO : 2010/1963
KARAR TARİHİ : 08.03.2010
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı araç, dava dışı … ’ün kullanımında iken meydana gelen tek taraflı kaza sonucu hasara uğradığını, yapılan ihbara rağmen davalı sigorta şirketince ödeme yapılmadığını belirterek, 18.084.10 TL’nın, olay tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde, sürücü değişikliği yapıldığını, araç, alkollü olan davacının kullanımında iken kazanın meydana geldiğini, Kasko Sigortası Genel Şartları A.5.5. maddesi uyarınca hasarın teminat dışı kaldığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kaza sırasında sigortalı araç sürücüsünün dava dışı Barış Karaöz olduğu, aksi yöndeki davalı savunmasının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 16.000.00 TL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak
düzenlenen bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük olmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki (2) nolu bendin, davalı vekilinin (3) nolu bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.
Kasko Sigortası Genel Şartları’nın B.3.1. maddesine göre, sigortacı hasar miktarına ilişkin belgelerin kendisine verilmesinden itibaren en geç 15 gün içinde gerekli incelemeleri tamamlayıp, hasar ve tazminat miktarını tespit ederek sigortalıya bildirmek zorundadır. 11.11.2006 tarihinde oluşan rizikonun ihbarından sonra, ekspertiz raporu 13.11.2006 günü düzenlenerek davalı sigortaya sunulmuştur. Bu durumda, 13.11.2006 tarihine 15 gün ilave edilerek davalı sigorta şirketinin temerrüt tarihinin belirlenmesi gerekir.
O halde mahkemece, hükmedilen tazminata, 29.11.2006 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinin faiz başlangıcına esas alınması doğru değil, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
3- Dava kısmen reddedildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına A.A.Ü.T. uyarınca maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiş ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, HUMK.nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2.bendindeki “dava” ibaresi hükümden çıkarılarak, yerine “29.11.2006″ ibaresinin yazılmasına; (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 6.bendinin sonuna, “reddedilen kısım üzerinden hesaplanan 575.00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile dava-
lıya verilmesine” tümcesinin eklenmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 734,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 198,85 TL fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 8.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.