YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/10949
KARAR NO : 2011/929
KARAR TARİHİ : 08.02.2011
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı … vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 8.2.2011 Salı günü davacılar ve davalı … tarafından gelen olmadı. Davalı … vekili Av. … geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalıların işleteni,sürücüsü ve zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın davacı …’ın eşi, …’in annesi …’ya çarparak ölümüne neden olduğunu, davacılar murisinin asli kusurlu olduğunu, davacıların desteklerini yitirmiş olmaları nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacı … için 500 TL. maddi, 15.000 TL. manevi, … Kara için 500 TL. maddi , 25.000 TL. manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı … vekili, davacıların destekten yoksun kalma tazminatı olarak…’a 16.258 TL., … için 3.203 TL. ödeme yapıldığını davanın reddini savunmuştur.
Davalı … vekili, müvekkilinin kusuru bulunmadığını,davacılara Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası kapsamında ödeme yapıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların maddi zararlarının sigorta şirketi tarafından karşılanmış olması nedeniyle maddi tazminat talebinin reddine, davacı … için 15.000 TL., … için 25.000 TL. manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek faizi ile davalı …’den tahsiline karar verilmiş hüküm davalı … vekili, tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı … vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Hakim manevi tazminata Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre, özel durumları göz önünde tutarak, manevi tazminat miktarını adalete uygun olarak belirlemesi gerekmekte olup, hükmedilen manevi tazminat fazladır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
Somut olayda, davacı …’ın eşi Hacer’in annesi …’ya davalı idaresinde bulunan araç çarparak ölümüne neden olmuştur. Bu durumda hükmedilen manevi tazminat miktarı, somut olayın özelliklerine, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına,olayın meydana gelmesindeki etkilerine, olay sonrası çekilen acı, davacı …’ın eşinin ölümünden dört ay sonra evlenmiş olması hususlarının değerlendirilmesi gerekir.
Bu durumda mahkemece, her iki tarafın da ekonomik ve sosyal durumu etraflıca araştırılarak, bunun sonucuna göre,olayın somut özellikleri de değerlendirilerek davalıların sorumluluğun niteliği ve olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekir.
SONUÇ; Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı … yararına BOZULMASINA, 825,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı …’e verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı …’e geri verilmesine 8.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.