Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2010/2381 E. 2010/3923 K. 27.04.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/2381
KARAR NO : 2010/3923
KARAR TARİHİ : 27.04.2010

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinin çocukları …’in hayatını kaybettiği ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile toplam 100.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve 987,09 TL tedavi giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davalı tarafından sigortalanan araç sürücüsünün %75 oranında kusurlu olduğu, davacıların destekten yoksun kaldığının anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne, toplam 100.000,00 TL destekten yoksun kama tazminatının ve 987,09 TL tedavi giderinin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların, desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta, davacıların desteğinin inşaatlarda mermer ve cam karo ustası olduğu, İnşaat ve Mühendisler Odası tarafından mahkemeye verilen yazı içeriğine göre, desteğin günlük 60,00 TL gelir elde ettiği kabul edilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıların desteğinin yılın tamamında aynı geliri elde edeceği, gelirin asgari ücretin yaklaşık 3.2 katı olduğu kabul edilmiştir. Öncelikle 22 yaşında hayatını kaybeden desteğin inşaatta, işçi olarak mı yoksa usta olarak mı çalıştığı, yılın tamamında sürekli çalışıp çalışamayacağı da davacı tarafından sunulacak diğer delillerle kanıtlanmalı, gelirin kanıtlanamaması halinde asgari ücret düzeyinde gelir elde ettiğinin kabulü ile sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Davacıların soyut iddiası ve meslek odası tarafından ustanın günlük geliri olarak bildirilen gelir tek başına yeterli kabul edilmek suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 27.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.