YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/653
KARAR NO : 2010/6079
KARAR TARİHİ : 29.06.2010

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucunda hasar gördüğünü ileri sürerek, hasar bedeli ve değer kaybı toplamı 41.588,90 TL ve gelir kaybı 2.000,00 TL’nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabuüne dair verilen karar Dairemiz tarafından bozulmuş, bozma ilamına uyan mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, hasar bedeli ve değer kaybı toplamı 26.786,50 TL ve gelir kaybı 2.000,00 TL’nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan değer kaybı nedeni ile hükmedilen tazminata yönelik ve diğer kesinleşen hususlara ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalı araç sürücüsünün % 70 oranında kusurlu olduğunu belirtmiş olup, bozma sonrasında alınan ve mahkemece itibar edilen kusur raporunda davalı araç sürücüsü % 75 oranında kusurlu bulunmuştur. Her ne kadar, mahkemece davalı araç sürücüsünün % 25 oranında kusurlu olduğuna yönelik verilen ilk hüküm davacılar vekilinin temyiz istemi üzerine, kusur durumunun yeniden belirlenmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuş ise de, HUMK’nun 74. maddesi gereğince davacının davalı araç sürücüsünün % 70 oranında kusurlu olduğuna yönelik talebinden fazlaya hüküm verilmesi mümkün değildir. Mahkemece anılan husus gözardı edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 29.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.