YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/7791
KARAR NO : 2011/1429
KARAR TARİHİ : 21.02.2011

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, davacı vekilince temyizi üzerine mahkemece ek karar ile temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş, bu kararda davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıya ait/sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirterek, sigortalıya ödenen 2.165.00 TL’ndan, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere, şimdilik 1.623.00 TL’nın, ödeme gününden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, poliçede dain ve mürtehin olan dava dışı T.C. … Bankası A.Ş. Cumhuriyet Şubesi’nin, tazminatın davacıya ödenmesine muvafakati bulunmadığından, aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir. Mahkemenin, temyiz talebinin süre yönünden reddine dair 17.05.2010 tarihli ek kararı bu kez davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Ek karar, davacı vekiline 02.06.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi H.U.M.K.’nun 432/son maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süre geçirildikten sonra 10.06.2010 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, ek karara ilişkin temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin 17.05.2010 tarihli ek karara yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.