Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2010/79 E. 2010/5825 K. 22.06.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/79
KARAR NO : 2010/5825
KARAR TARİHİ : 22.06.2010

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkiline ait aracın, davalıların sorumluluğundaki rögar kapağının yerleştirildiği yol üzerindeki çukura düşmesi sonucunda hasar gördüğünü ileri sürerek, toplam 6.000,00 TL hasar bedeli ve araç kullanamamadan doğan maddi zararının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, ayrı ayrı kazanın meydana gelmesinde sorumlulukları olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı …’nin ve İSKİ’nin kazanın meydana gelmesinde % 70 oranında kusurlu oldukları gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 4.159,47 TL’nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere mahkeme kararının dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davalı İSKİ’nin aralarında sözleşme gereği dava ihbar edilen şirkete rücu olanağı bulunmasına göre davalı İSKİ vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan araç hasarına ilişkin maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacıya ait araç, arkasından gelen başka bir aracın çarpması sonucunda, rögar kapağının yerleştirildiği yoldaki çukura düşmesi sonucunda hasar görmüştür. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tespit raporunda belirlenen maddi tazminat aynen esas alınmıştır, ancak tek taraflı delil olarak sunulan tespit raporunun hükme esas alınması doğru olmadığı gibi, aracın başka bir aracın çarpması nedeni ile oluşan arka kısmındaki hasarının davalılara yüklenmesi de doğru görülmemiştir. O halde, HUMK’nun 275. maddesi uyarınca konusunda uzman makine mühendisi bilirkişiden alınacak rapor ile, aracın rögar çukuruna düşmesi sonucunda ouşacak hasarı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.
3-Davalı …’nın temyizine gelince; bir kamu kurumu olan belediyenin yol üzerindeki tesislere bakım ve yol güvenliği ile ilgili görevi kamusal bir görevdir. O halde, bu görevden kaynaklanan sorumluluğu, hüzmet kusuruna dayanmakta olup, kusurdan doğan zararların ödetilmesi istekleri 11.2.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının II. bendi hükmünce tam yargı davasının konusunu oluştururlar. Bu davaların ise 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesi hükmünce idari yargı yerinde görülmesi gerekir. Somut uyuşmazlıkta da davacı hizmet kusuruna dayanarak tazminat istediğine göre, dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddedilmemiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı İSKİ vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı İSKİ vekilinin ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar İSKİ ve Maltepe Belediye Başkanlığına geri verilmesine 22.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.