YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/10528
KARAR NO : 2011/11087
KARAR TARİHİ : 23.11.2011

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasına ilişkin davada Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Ankara 2. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R –

Dava, davacının talebi olmaksızın kendisine verilen kredi kartından çekilen nakit paradan davacının sorumlu olmadığı iddiasına dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.
Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kredi kartından kaynaklandığı, 5464 s. Kanun 44. Maddesi uyarınca uyuşmazlığın 4077 s. Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Ankara 2. Tüketici Mahkemesi ise, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu uyarınca, kredi kartı başvuru sözleşmesindeki imzanın davacının eli ürünü olmadığı ve taraflar arasında hukuken geçerli bir kredi kartı sözleşmesi bulunmadığı, dava konusu uyuşmazlığın 3. Şahsın haksız fiilinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.
4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, 1 inci maddede belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde ” Tüketici: Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi ” şeklinde tanımlanmıştır. Yine 5464 s. Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununun 44. Maddesinde “Bu Kanunun uygulanmasıyla ilgili uyuşmazlıklarda kart hamilinin tüketici olması halinde, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22 nci ve 23 üncü maddesi hükümleri uygulanır.” hükmü getirilmiştir.
Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.
Somut olayda, alınan bilirkişi raporu uyarınca, kredi kartı başvuru sözleşmesindeki imzanın davacının eli ürünü olmadığı belirlenmişse de, davacı ile davalı banka arasındaki temel uyuşmazlık kredi kartı sözleşmesine dayanmaktadır. Davacı ile davalı arasında 4077 sayılı yasanın değişik 10/A maddesi kapsamında bir ilişki bulunduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Ankara 2. Tüketici Mahkemesinde görülerek çözümlenmesi gerekmektedir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.nun 21. ve 22. maddeleri (1086 sayılı HUMK.nun 25 ve 26.) gereğince Ankara 2. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.