Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2011/2552 E. 2011/7057 K. 05.07.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/2552
KARAR NO : 2011/7057
KARAR TARİHİ : 05.07.2011

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞTİRİLEN DAVA
MAHKEMESİ :Sincan İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı esas ve birleşen davaların reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

2011/2552
2011/7057

-K A R A R-
Esas ve birleştirilen davaların davacısı 3.kişi vekili , Sincan 1. İcra Müdürlüğü’nün 2009/1009, 2009/708, 2009/711, 2009/709 Takip, Ankara 9. İcra Müdürlüğünün 2009/199, 2009/201, 2009/202, 2009/200 Talimat sayılı dosyalarından 21.7.2009 tarihinde haczedilen mahcuzların müvekkiline ait olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabülü ile haczin kaldırılmasını, %40 tazminatın tahsilini dava ve talep etmiştir.
Esas ve birleştirilen dosyaların davalıları alacaklı vekili,davacı ile borçlu şirket arasında organik bağ bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Borçlu şirket savunma yapmamıştır.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; davacı 3. kişinin ibraz ettiği delilkerin ispata elverişli yeterlilikte olmadığı, davacı tanıklarının mahcuzların ne zaman ne şekilde kim tarafından alındığına dair kesin bilgi ve görgülerinin olmadığı, davacı şirket ortaklarının borçlu şirketten ayrılan kişilerden kurulu olduğu haciz adresinde borçluya ait belge ve dökümanların bulunduğu mahcuzların çekilmiş fotoğraflarında üzerlerinde borçlu şirketin adının yazılı olduğu, davacıyla borçlunun mal kaçırmak amacıyla hareket ettiği işlemlerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle esas ve birleşen davaların reddine karar verilmiş hüküm esas ve birleşen davaların davacısı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık İİK 96 ve devamı madddeleri gereğince 3.kişi tarafından açılmış istihkak istemine ilişkindir.
1- 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa’nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.
İİK’na 4949 sayılı Yasa’nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298.
2011/2552
2011/7057
maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) 10.00.TL ‘yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.
2009 yılında bu parasal sınır 4.030,00TL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 14.11.2009 gün ve 27406 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 392 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2009 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı %2.2 olarak öngörülmüştür.Buna göre, 2010 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin. 4.110,00-TL.’sini geçmesi gerekir.
Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 2009/514 Esas- 2010/634 karar sayılı dava yönünden 3.150 TL, birleşen 2009/516 Esas – 20010/442 karar sayılı dava yönünden 3.000 TL, birleşen 2009/517 Esas – 2010/443 Karar sayılı dava yönünden 3.150 TL dir.
Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından davacı 3.kişi vekilinin yukarıdaki esas ve karar numaraları yazılı davalar yönünden temyiz dilekçesinin reddi gerekir.
2- Davacı vekilinin birleşen 2009/515 Esas 2010/441 karar sayılı dosya yönünden temyiz itirazlarına gelince;
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen davanın davacısı 3. kişi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle esas ve birleşen davaların davacısı 3.kişi vekilinin temyiz isteminin İİK’nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle birleşen davanın davacısı 3. kişi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 5.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.