Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2011/6390 E. 2012/6157 K. 15.05.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/6390
KARAR NO : 2012/6157
KARAR TARİHİ : 15.05.2012

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıların maliki ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın davacı … idaresinde bulunan araca çarpması nedeniyle davacı … ve araçta yolcu olarak bulunan davacı …’ın yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere her bir davacı için 500 TL. olmak üzere 1.000 TL. maddi, tazminatın davalılardan, her bir davacı için ayrı ayrı 10.000 TL. den olmak üzere 20.000 TL. manevi tazminatın davalı …’dan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,ıslah dilekçesi ile davacı … için 5.423,55 TL. davacı … için sigorta şirketinden 60.000 TL. diğer davalıdan 122.599,47 TL. tahsili için ıslah etmiştir.
Davalı sigorta şirketi vekili ve davalı … vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı … için 5.423,55 TL., davacı … için sigorta şirketi 60.000 TL. ile sınırlı olmak üzere 122.599,47 TL. maddi tazminatın davalılardan tahsiline, davacı … için 2.000 TL. davacı … için 5.000 TL. manevi tazminatın davalı …’dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekili ve davalı si-
gorta şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davalı sigorta şirketi vekilini diğer temyiz itirazalrı yönünden; davalı sigorta şirketi diğer davalının zorunlu mali sorumluluk sigortacısıdır. Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası genel şartlarının B.2 maddesinin 5. fıkrası uyarınca hükmolunan tazminat miktarının sigorta bedelini geçtiği hallerde sigorta şirketinin sorumluluğu poliçe limiti ile sınırlı olup yargılama gideri ve vekalet ücretinden ise, sigorta bedelinin tazminata oranı dahilinde sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu şekilde sigorta şirketinin hükmedilen tazminat miktarı ve yargılama giderlerinin tamamından diğer davalı ile birlikte sorumlu tutulması doğru değil bozma nedeni ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle HUMK.nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilmesi uygun görülmüştür.
3-Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden; davacılar vekili dava dilekçesinde davalı sigorta şirketinden manevi tazminat talep etmediği halde mahkemece davalı sigorta yönünden manevi tazminat talebinin reddine karar verilerek davalı sigorta şirketi lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değil bozma nedeni ise de bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3/2.maddesi delaletiyle HUMK.nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilmesi uygun görülmüştür.
SONUÇ; Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ve davalı sigorta şirketi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı sigorta şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 4, 5, 6 ve 10. bendinin sonuna “davalı sigorta şirketinin sigorta bedelinin tazminata oranı dahilinde sorumlu tutulmasına” ibarelerinin eklenmesine, 3.bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 9. bendin hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara ve davalı sigortaya geri verilmesine 15.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.