Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2012/11690 E. 2012/12211 K. 07.11.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/11690
KARAR NO : 2012/12211
KARAR TARİHİ : 07.11.2012

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki koruma kararı istemine ilişkin talepte …Aile ve Çocuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilmen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 15.07.2005 günü yayınlanıp yürürlüğe giren 5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasası uyarınca çocuk hakkında sağlık ve bakım tedbiri kararı verilmesi istemine ilişkindir.
Çocuk Mahkemesince; şiddet mağduru olan küçük hakkında tedbir kararı vermeye yetkili ve görevli mahkemenin 6284 sayılı ailenin korunması kadına karşı şiddetin önlenmesine dair kanin hükümlerine göre aile mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
4.Aile Mahkemesi ise, 5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasasının 8./1 ve 26/3 Maddesi gereğince, aile mahkemesinin görevli olmadığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.
Dosya kapsamından, hakkında koruma kararı alınması istenen küçüğün herhangi bir suçun faili olmadığı şiddet mağduru olduğu anlaşılmaktadır.
6284 sayılı Kanunun 2/d maddesinde,” Şiddet: Kişinin, fiziksel, cinsel, psikolojik veya ekonomik açıdan zarar görmesiyle veya acı çekmesiyle sonuçlanan veya sonuçlanması muhtemel hareketleri, buna yönelik tehdit ve baskıyı ya da özgürlüğün keyfî engellenmesini de içeren, toplumsal, kamusal veya özel alanda meydana gelen fiziksel, cinsel, psikolojik, sözlü veya ekonomik her türlü tutum ve davranışı”, ifade eder şeklindedir.
5/3 maddesi de “Bu Kanunda belirtilen tedbirlerle birlikte hâkim, 3/7/2005 tarihli ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununda yer alan koruyucu ve destekleyici tedbirler ile 4721 sayılı Kanun hükümlerine göre velayet, kayyım, nafaka ve kişisel ilişki kurulması hususlarında karar vermeye yetkilidir.”
2/1-c maddesi de “Hâkim: Aile mahkemesi hâkimini” ifade eder şeklindedir.
2828 Sayılı Yasanın 22.maddesinde “Korunmaya muhtaç çocukların reşit oluncaya kadar bu Kanun hükümlerine göre kurumca kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri ve bir meslek sahibi edilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararı yetkili ve görevli mahkemece alınır.” hükmüne yer verilmiştir.
5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5/1-c maddesi de “bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi halinde, çocuğun resmi veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine” şeklindedir.
5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5/1-d maddesi de “sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbi bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına”
Bakım ve sağlık tedbiri istenen çocuk 5395 Sayılı Kanunun 3.maddesinde belirtilen suça sürüklenen çocuk olmayıp şiddet mağdurudur.
4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 6. maddesine göre bedensel ve zihinsel gelişmesi tehlikede olan veya manen terk edilmiş durumda bulunan küçüğü ana ve babadan alıp, bir aile ya da kuruma yerleştirmeye ilişkin tedbirlerin Aile Mahkemesince alınabileceği hükme bağlanmıştır. Yine 6284 sayılı Kanun gereğince şiddet mağdurları hakkında tedbir kararı verme görevide Aile Mahkemesine bırakılmıştır. Benzer şekilde 2828 Sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında koruma kararı alma, koşullarının varlığı halinde korunma kararının uzatılması ve korunma kararının kaldırılmasına ilişkin karar verme 4787 Sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 18.01.2003 tarihinden itibaren Aile Mahkemesinin görev alanına girmiştir.
Bu durumda, çocuk hakkındaki sağlık ve bakım tedbiri alınmasına ilişkin davanın Aile Mahkemesinde görülmesi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Kayseri 4.Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 7.11.2012 gününde oybirliğiylekarar verildi.