YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/12627
KARAR NO : 2013/8816
KARAR TARİHİ : 10.06.2013
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi dışında davacılar vekili ve süresi içinde davalı … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
– K A R A R –
Davacılar vekili, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, müvekkillerinin murisinin yolcu olarak bulunduğu motosiklete çarpması sonucu ölümüne neden olduğunu belirterek davacı baba … ve davacı … için ayrı ayrı 30.000,00’er TL, davacı kardeş … ve davacı kardeş … için 10.000,00’er TL manevi tazminatın, davalı … yönünden kaza tarihinden, davalı … şirketi yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı … vekili, sorumluluklarının poliçe limitiyle sınırlı olduğunu, davacıların sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu ispat etmesi gerektiğini bildirmiştir.
Davalı …, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne, davacı baba … için 20.000,00 TL, davacı anne … için 6.000,00 TL, davacı kardeş … için 8.000,00 TL, davacı kardeş … için 8.000,00 TL tazminatın davalı … için kaza tarihinden, davalı … şirketi için dava tarihinden
itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Davalı … vekilinin temyiz dilekçesi davacılar vekiline 08/06/2012 tarihinde tebliğ edilmiş, davacılar vekili HUMK’nun 433. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal temyize cevap verme süresini geçirdikten sonra 20/06/2012 tarihinde temyiz harcını yatırarak katılma yolu ile hükmü temyiz etmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, davalı vekilince süresinden sonra verilen temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.
2-Davalı …, poliçe limiti ile sınırlı şekilde hükmedilen tazminattan sorumlu tutulduğuna göre, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.2.b maddesi uyarınca, harç, yargılama gideri ve vekalet ücretinin de sorumlu olduğu tazminata oranlanarak hüküm altına alınması gerekirken, tamamından sorumluluğuna karar verilmesi doğru değil, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün HUMK.nin 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 2., 3. ve 4. bentlerine “davalı … şirketinin poliçe limiti oranında sorumlu tutulmasına” tümcesinin eklenmesine ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ile davalı … şirketine geri verilmesine 10.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.