YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/13114
KARAR NO : 2012/12230
KARAR TARİHİ : 07.11.2012

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Koruyucu ve destekleyici tedbir istemine ilişkin davada…Çocuk ve 12. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Dava, 15.07.2005 günü yayınlanıp yürürlüğe giren 5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasası uyarınca çocuklar hakkında acil koruma kararı verilmesi istemine ilişkindir.
…Çocuk Mahkemesince suç şüphelisi veya mağduru olmayan kişilerle ilgili koruma tedbirlerinin Çocuk mahkemelerinde değil, Aile Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
…. Aile Mahkemesi ise, aile mahkemesinin görevli olmadığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.
Dosya kapsamından, hakkında koruma kararı verilmesi istenen küçüğün evi terk ettiği, ailesinin de kendisini kabul etmek istemediği, bu nedenle hakkında sosyal inceleme raporu düzenleninceye kadar 30 günlük acil koruma kararı verilmesinin talep edildiği ve çocuğun herhangi bir suçun faili olmadığı anlaşılmaktadır.
2828 Sayılı Yasanın 22. maddesinde ” Korunmaya muhtaç çocukların reşit oluncaya kadar bu Kanun hükümlerine göre kurumca kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri ve bir meslek sahibi edilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararı yetkili ve görevli mahkemece alınır.” hükmüne yer verilmiştir.
5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5/1-c maddesi de “bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi halinde, çocuğun resmi veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine” şeklindedir.
Koruma kararı verilmesi istenen çocuk 5395 Sayılı Kanunun 3. maddesinde belirtilen suça sürüklenen çocuklardan da değildir.
4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev Ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 6. maddesine göre bedensel ve zihinsel gelişmesi tehlikede olan veya manen terk edilmiş durumda bulunan küçüğü ana ve babadan alıp, bir aile ya da kuruma yerleştirmeye ilişkin tedbirlerin Aile Mahkemesince alınabileceği hükme bağlanmıştır. Benzer şekilde 2828 Sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında koruma kararı alma, koşullarının varlığı halinde korunma kararının uzatılması ve korunma kararının kaldırılmasına ilişkin karar verme 4787 Sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 18.01.2003 tarihinden itibaren Aile Mahkemesinin görev alanına girmiştir.
Bu durumda, çocuk hakkındaki koruma kararı verilmesine ilişkin davanın Aile Mahkemesinde görülmesi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince İstanbul 12. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.