YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/9580
KARAR NO : 2013/8283
KARAR TARİHİ : 03.06.2013
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
DAVACILAR :… (kendi adına asaleten, çocukları …,…’a velayeten)
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkillerinin murisi …’e, davalıya trafik sigortalı aracın çarpması sonucu vefat ettiğini, araç sürücüsünün tamamen kusurlu olduğunu, davalı … şirketi tarafından müvekkillerine kısmi ödeme yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere müvekkilleri için toplam 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 10/02/2012 tarihli ıslah dilekçesi ile tazminat taleplerini 35.933,82 TL’ye yükselttiklerini bildirmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirket tarafından yapılan ödemenin davacıların destekten yoksun kalma zararlarının karşılandığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne, davacı … ve … yönünden davanın reddine, davacı … için 20.843,89 TL, davacı … için 10.237,46 TL, davacı … için 3.771,37 TL, davacı … için 1.081,10 TL’nin 04.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Davacı tarafça temerrüt faizi olarak avans faizi istenilmiştir. Kazaya neden olan minibüs ticari araçtır. O halde, davada temerrüt faizi olarak ticari faiz niteliğindeki avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru değildir.
3-Davacılar arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunmamakta olup, aslında her bir talep kadar dava sayısı vardır. Buna göre davacıların kabul edilen tazminat miktarlarına göre her biri için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davacıların tümü için tek vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 3.bentteki “yasal” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “avans” ibaresinin yazılmasına, ayrıca hüküm fıkrasının 7.bendinin tamamen hükümden çıkarılarak yerine “Davacı … için 2.501,26 TL, davacı … için 1.228,49 TL, davacı … için 452,56 TL, davacı … için 400,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine” ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 3.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.