YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/10009
KARAR NO : 2014/14360
KARAR TARİHİ : 27.10.2014
MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 04/10/2012
NUMARASI : 2011/83-2012/359
Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı E.. T.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili,davalı borçlu M.. U..’nun alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı taşınmazı 28.12.2010 tarihinde davalı E.. T..’a sattığını belirterek davalılar arasındaki tasarrufun iptalini talep etmiştir.
Davalı borçlu M.. U.. vekili,Ümraniye Mahkemelerinin yetkili olduğunu, tasarrufun borçtan önce yapıldığını, aciz belgesi sunulmadığını,satışın iyiniyetle yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı E.. T.. vekili, Kadıköy Mahkemelerinin yetkili olduğunu, müvekkilinin Fransa’da yaşadığını,taşınmazı yatırım amacıyla ve taksitle 2009 yılı Eylül ayında aldığını, o tarihten beri fiilen kullandıklarını, satış bedeli olarak Kartal’daki dairesini sattığını ayrıca 46.200 Euro ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre, dava konusu taşınmazın tapudaki satış bedeli ile bilirkişi tarafından belirlenen rayiç değeri arasında misli fark bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı E.. T.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Dava konusu taşınmazın bilirkişi tarafından belirlenen 236.000 TL rayiç bedeli ile tapudaki satış bedeli olan 65.000 TL arasında fahiş fark olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun düşmemektedir. Davalı E.T.vekili 29.4.2011 tarihli cevap dilekçesinde Fransa’da oturan müvekkilinin dava konusu taşınmazın alımı konusunda 2009 yılı 9. ayında aynı apartmanda oturan H. M. ile görüştüklerini ve anlaştıklarını, ödemeyi yurtdışından taksitler halinde H.M.’e gönderdiklerini, Hurşit’in de müvekkili tarafından gönderilen parayı davalı borçluya ödediğini,taşınmazın fiilen 2009 yılı Eylül ayında müvekkiline teslim edildiğini belirterek dava konusu konuta ait site aidatı,doğalgaz aboneliği ve faturaları, davalı H. M.’e gönderilen para dekontları ile Hurşit tarafından borçluya yapılan ödeme dekontunu sunmuş; tanık olarak H. M. T.Ş. ve B. K.un dinlenmesini istemiştir.Davalı E. T.tarafından sunulan banka dekontlarından adı geçen davalı ve ailesi tarafından H.ve B. M.e 28.8.2009-12.1.2011 tarihleri arasında 40.000 Euro gönderildiği, bu paranın H.M. tarafından 97.910,00 TL olarak 23.12.2010 tarihinde Yapı Kredi Bankası aracılığıyla davalı borçluya havale edildiği anlaşılmaktadır. Yine dava konusu taşınmaza ilişkin apartman giderlerinin davalı Engin’in babası tarafından 16.3.2010, 10.2.2011, 21.3.2011 tarihlerinde ödendiği, doğalgaz aboneliğinin 23.11.2009 tarihinde yapıldığı, 21.6.2010 tarihinde de teknik bakım yapıldığı, faturalarında 9.2.2010, 17.3.2010 tarihlerinde ödendiği; tanık olarak dinlenen H. M.. T. Ş. ve B.K.un beyanlarının davalı Engin iddialarını teyit eder nitelikte olduğu anlaşılmaktadır.Bu durumda davalı E.T.’un tapudaki 65.000 TL ödeme dışında dava konusu taşınmazın alımına aracılık eden tanık H. M. aracılığıyla davalı borçluya tapudaki satıştan beş gün önce 97.910,00 TL daha ödeme yaptığı bu durumda davalı Engin tarafından taşınmazın 162.910 TL bedelle satın alındığı bu bedel ile bilirkişi tarafından belirlenen 236.000 TL rayiç bedel arasında misli fark bulunmadığı, davalı 3.kişi Engin’in kötüniyetli olduğunun da ispatlanamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı E.. T.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı E.. T..’a geri verilmesine 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.