YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/11839
KARAR NO : 2014/16053
KARAR TARİHİ : 17.11.2014

MAHKEMESİ :Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ :09/04/2013
NUMARASI :2011/157-2013/226

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı D.. S.. Sey. Turz. İnş. Nak. Taş. Pet. Ür. Tic. San. Ltd. Şti. vekili ile davalı G.. H.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalı D.. Ltd.Şti.’nin işleteni, davalı Mehdin’in sürücüsü olup olay tarihinde trafik (ZMSS) sigorta poliçesi bulunmayan aracın davacı Pınar’ın eşi, diğer davacıların babası yaya K.. Ö..’e çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini ileri sürerek, ıslahla birlikte davacı eş Pınar için 51.437,11 TL, davacı Büşra için 9.925,94 TL, davacı Süleyman için 7.475,06 TL destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan, davacı Pınar için 15.000,00 TL, diğer davacılar için 7.500,00’er TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece toplanan delillere göre, davacıların ıslah edilen maddi tazminat taleplerinin kabulüne, manevi tazminat taleplerinin ise; davacı Pınar için 7.500,00 TL, diğer davacılar için 3.750,00’er TL yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Duru S..S.. Turz. İnş. Nak. Taş. Pet. Ür. Tic. San. Ltd. Şti. vekili ile davalı G.. H.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
1-)Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki (6098 S.TBK md.56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-)Davalı vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a-)Maddi tazminat hesaplanmasına ilişkin hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda müteveffanın kaza tarihinde asgari ücretin 2.66 katı oranında gelir elde ettiği kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de; mahkemece müteveffanın ölmeden önce çalıştığı belirtilen işyerinden elde ettiği geliri belirten bordro vs. gibi kayıtlar getirtilmediği gibi, dosya içinde mevcut olan SGK’nun 17.4.2012 tarihli yazısı ekindeki kazanç belgesine göre müteveffanın son olarak Ağustos/2010 tarihinde 760,50 TL, Eylül/2010 tarihinde 709,80 TL gelir elde ettiğinin bildirildiği görülmektedir.
Bu durumda mahkemece, öncelikle davacı yanın müteveffanın kaza tarihindeki gelirine dair delillerini ibrazının sağlanması, işyerinden kaza tarihindeki sürekli ve net kazanç durumunun sorulması, maaş bordrosu ve sosyal güvenlik kayıtlarının getirtilmesi, ondan sonra gerektiğinde yeniden hesaplama yapılması için bilirkişiden ek rapor alınıp varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, gelir durumu yönünden davacı tarafın tek yanlı ve soyut beyanına, müteveffanın çalıştığı bildirilen işyerinden alınan ve resmi kayıtlara dayanmayan gelir bildirimine ve soyut tanık beyanına bağlı kalınıp, kaza tarihinde asgari ücretin 2.66 katı gelir esas alınarak hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
b-)Davalı G.. H..’nın davadan önce 27.1.2011 tarihinde davacı tarafa ödediği toplam 29.081,00 TL’nın her hak sahibi davacı için ödenen miktarlar itibariyle güncellemesi yapılıp belirlenen gerçek zarar miktarından düşülmesi gerekirken, bilirkişi raporunda güncelleme yapılmadan mahsup yapıldığından, mahkemece bilirkişiden bu yönden ek rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu yönün göz ardı edilmesi isabetli değildir.
3-)Davalı G.. H.. vekilinin faiz başlangıcına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Davalı G.. H.. davadan önce hak sahibi davacılara 27.1.2011 tarihinde kısmi ödeme yapmış olup, bu ödeme tarihi aynı zamanda zarar sorumlusuna rücu tarihi olduğundan, mahkemece hükmedilen tazminat yönünden bu davalı için kısmi ödeme tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, kaza tarihinden itibaren faizle sorumlu tutulması da doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekillerinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar D.. S.. Sey. Turz. İnş. Nak. Taş. Pet. Ür. Tic. San. Ltd. Şti. ile G.. H..’na geri verilmesine 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.