Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2013/17481 E. 2013/16345 K. 22.11.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/17481
KARAR NO : 2013/16345
KARAR TARİHİ : 22.11.2013

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Tazminat hukukuna ilişkin davada İstanbul 4 Tüketici ve İstanbul Anadolu 17 Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir.
Asliye Hukuk Mahkemesince, davalıların ediminin hizmet sunumu olduğu gerekçesi ile Tüketici Mahkemesi’nin görevli olacağı belirtilmiştir.
Tüketici Mahkemesince; davanın vekalet akdi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Somut uyuşmazlıkta, davacı yanlış tedavi nedeniyle uğradığı zararın tazminini talep etmektedir. 818 sayılı B.K’nın 386/2. maddesi hükmü uyarınca, diğer iş görme sözleşmeleri hakkındaki yasal düzenlemelere tabi olmayan işlerde, vekalet hükümleri geçerlidir. Somut olayda olduğu gibi, özel hastane (ve onun tarafından istihdam edilen doktorlar) ile hasta arasındaki uyuşmazlıkların vekalet sözleşmesine ilişkin hukuksal düzenlemelere göre çözülmesi gerektiği konusunda, öğreti ve Yargıtay’ın istikrar kazanmış uygulaması arasında paralellik bulunmaktadır. (Öğreti ve uygulamaya örnek olarak: Prof. Dr. Haluk Tandoğan, Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkileri, Cilt: 2,Sevinç Matbaası, Ankara 1977, sayfa: 176 ve devamı; Dairemizin 4.3.l994 gün ve 1994/8557-2l38 sayılı kararı ve aynı doğrultudaki birçok başka karar.) Davacı ile davalı arasında vekil-müvekkil ilişkisi mevcut olup, davadaki talepler vekillerin vekalet görevini ifada özen borcuna aykırı davrandıkları iddiasına dayalı bulunmakla, uyuşmazlığa vekalet hükümleri uygulanmalı ve doğal olarak, uyuşmazlığın da bu çerçevede değerlendirilmesi gerekir.
Yukarıda açıklandığı üzere, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir. Tüketici yasası ile güdülen amaç tüketicinin tüketime yönelik satışlarda mal ve hizmetlerdeki ayıplara karşı korunması olduğundan, uyuşmazlığın genel mahkemede görülmesi gerekir. Buna göre uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 17. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.