YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/4373
KARAR NO : 2013/8293
KARAR TARİHİ : 03.06.2013
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın, davalı şirkete ait otoparka park edildiğini, aracın otoparktan çalındığını, müvekkili şirket tarafından sigortalısına 36.000,00 TL ödeme yapıldığını belirterek TTK’nin 1301. maddesi gereğince 36.000,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, çalınma olayının şüpheli olduğunu, müvekkili şirkete atfedilecek kusur bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; 25.200,00 TL’nin 12/02/2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, 6762 sayılı TTK.’nin 1301. maddesinden (6102 sayılı TTK’nin 1472. maddesi) kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Davacıya kasko sigortalı araç, sürücüsü tarafından davalı şirketçe işletilen otoparka park edilmiş olmakla sürücü ile davalı şirket arasında 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 463 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olan vedia (saklama) sözleşmesi ilişkisi kurulmuştur. Bu durumda, aracın otoparktan çalınması eyleminde davalının sorumluluğunun, aynı kanunun 481. maddesi kapsamında ardiyecinin saklama borcunu kötü ifa etmiş olmasından kaynaklandığının kabulü gerekir. O halde mahkemece, otoparka teslim edilen aracın çalınması eyleminde davalının sözleşmenin kendisine yüklediği güven ve özenle koruma borcuna aykırı davranmak suretiyle aracın çalınmasına neden olduğundan, davacının zararından tamamen sorumlu tutulması gerekirken aksi düşüncülerle sürücüye de kusur izafe edilerek tazminattan tenzil yoluna gidilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarıın reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.346,41 TL kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 3.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.