Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2013/480 E. 2013/17422 K. 10.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/480
KARAR NO : 2013/17422
KARAR TARİHİ : 10.12.2013

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın davacıların çocuğu 2 yaşındaki yaya…’a çarparak ölümüne neden olduğunu, davalı … tarafından cüzi miktarda tazminat ödemesi yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacı baba için 5.000 TL. maddi 10.000 TL. manevi, anne için 5.000 TL. maddi, 15.000 TL. manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacıların ödenmeyen destek tazminatı bulunmadığı gerekçesi ile maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazmnat talebinin kısmen kabulü ile anne için 2.000 TL. baba için 2.000 TL. den 4.000 TL. manevi tazminatın davalı …’tan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalıya ait araç davacıların çocuğu 2 yaşındaki …a çarparak ölümüne neden olmuştur. Manevi tazminat
zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. TBK.nun 56.maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K’nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.
Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.