YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/539
KARAR NO : 2013/18344
KARAR TARİHİ : 25.12.2013
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
– K A R A R –
Davacılar vekili, davalıya sigortalı aracın tekerleğinin patlaması nedeniyle tek taraflı kaza yapması sonucunda araçta yolcu olarak bulunan davacıların desteği …’in vefat ettiğini belirterek 1.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 18.06.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu eş … için 149.023,13 TL, … … 22.872,55 TL ve İrem … için 25.649,45 TL’na yükseltmiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; olayın meydana gelişinde sigortalı araç sürücüsünün tamamen kusurlu olduğu belirtilerek, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile toplam 149.938,30 TL tazminatın 27.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporunda davacıların desteğinin inşaat işçisi olduğu varsayımına göre tazminat hesaplanmış ise de, muhtarlık yazısı dışında dosya kapsamında murisin mesleği hakkında başkaca bilgi ve belgeye
rastlanmamıştır. Bu durumda mahkemece desteğin mesleği tam olarak tespit edilerek, buna göre hesaplama yapılması, şahsın inşaat işçisi olup yılda 4 ay boyunca çalışmadığının anlaşılması halinde ise, çalışılmayan süre bakımından asgari ücret hesabıyla tazminata ilave yapılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.
3-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a)Mahkemece destek tazminatı hesabı yapılırken gerekçe ve hüküm kısmında davacı eş…’nin 108.338,30 TL, davacı …’ın 18.200,00 TL ve davacı İrem’in 21.400,00 TL gerçek zararı olduğu, toplam maddi tazminat miktarının 149.938,30 TL olduğu belirtilmiş ise de, tazminat bedellerinin toplanmasında hata yapılmış olup, tazminat miktarının fazla hesaplanması bozmayı gerektirmiştir.
b)Yargılama giderleri ve vekalet ücreti hatalı şekilde hesaplanan maddi tazminat bedeli olan 149.938,30 TL üzerinden yapılmış olup, mahkemece bu hususun gözden kaçırılması doğru görülmemiştir.
c)Davalıya sigortalı araç özel araç olup, asıl zarar verenden istenilemeyecek ticari temerrüt faizinin, onun sorumluluğunu üstlenen davalı sigortacıdan da istenemeyeceği, dolayısıyla bu aracın haksız eyleminin de TTK’nın 3. maddesi uyarınca ticari iş niteliği taşımamasına, bu durumda da bu davalıdan ancak yasal faiz istenebileceğine, bu davalının hukuki sorumluluğunu üzerine alan davalı … şirketinden de ancak aynı oranda temerrüt faizi istenebileceğine göre, davalı sigortacı bakımından istem gibi ticari işlerde öngörülen temerrüt faizine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ise davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalıya geri verilmesine 25.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.