YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/9729
KARAR NO : 2013/14610
KARAR TARİHİ : 30.10.2013

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın müvekkiline ait “oto kurtarıcı” niteliğindeki araca 23.08.2007 tarihinde çarparak hasar verdiğini ileri sürerek, şimdilik 8.000 TL hasar bedeli ve 9.000 TL tamir süresince çalışamamaktan kaynaklanan kazanç kaybının olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, bozmadan önce hasar bedeli talebinden ödeme nedeniyle vazgeçmiştir.
Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı sürücünün kazada tam kusurlu olduğu, ancak kaza nedeni ile davacıya ait aracın kazanç kaybı olduğuna dair belge olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.
818 sayılı BK’nun 42. maddesi gereğince ” zararı ispat etme müddeiye düşer. Zararın hakiki miktarını ispat etmek mümkün olmadığı takdirde hakim, halin mutat cereyanını ve mutazarrır olan tarafın yaptığı tedbirleri nazara alarak onu adalete tevfikan tayin eder. Aynı kanunun 43. maddesinde de ” Hakim, hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre, tazminatın suretini ve şümulünün derecesini tayin eyler.” hükmü düzenlenmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ve bir aylık (30 gün) kazanç miktarının 9.000,00 TL olduğunu belirterek kazanç kaybı tazminatı talep etmiştir. Makine mühendisi ve hesap uzmanının da bulunduğu bilirkişi heyeti raporunda; ticari defterlerde ve hasar dosyasında fatura ve tamir ile ilgili belge olmadığından davacıya ait “oto kurtarıcı” niteliğindeki aracın kazanç kaybına esas olacak tamir süresinin belirlenemediği bildirilmiş ise de, aracın oto kurtarıcılığı yaparken hasarlandığı, bu iş için kullanıldığı ve hasar nedeniyle belli bir süre çalıştırılamayarak kazanç kaybı oluştuğu açıktır. Bu durumda mahkemece, aracın özelliklerine ve hasar niteliğine göre makul tamir süresinin belirlenmesi için makine mühendisinden ek rapor alınarak ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek 818 sayılı BK’nun 42. ve 43. maddesi gereğince davacının bu süre içerisinde kazanç kaybından kaynaklanan gerçek zararının belirlemesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde davacı tarafın kazanç kaybına ilişkin iddiasını ispatlayamadığından bahisle eksik inceleme sonucu karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.