YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/16406
KARAR NO : 2017/2908
KARAR TARİHİ : 20.03.2017
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili; 03.04.2010 tarihinde dava dışı sürücü…. sevk ve yönetimindeki… plakalı araç ile yaya olan davacıya çarptığını ve davacıyı ömür boyu sakat bırakacak şekilde yaraladığını,…plakalı aracın davalı … şirketince sigortalandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla dava tarihine kadar yapılan ve ileride yapılması muhtemel olan ameliyat, tedavi, ilaç, ulaşım v.s giderleri ile fatura edilemeyen kaçınılmaz giderlerden ve bakım giderlerinden oluşan şimdilik 100,00 TL tedavi ve iyileşme süresince çalışmamaktan doğan zarar ve kaza sonucu oluşan maluliyet nedeni ile uğranılan zararlardan oluşan şimdilik 8.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,12.12.2013 tarihinde ıslah ile tazminat talebini 16.740,25 TL ye yükseltmiştir.
Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre talebin kabulü ile; kaza tarihinde geçerli poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere 2.910,00 TL’nin tedavi giderleri klozundan 13.830,25 TL’nin sakatlanma klozundan karşılanmak üzere dava tarihi olan 12.07.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle işgöremezlik tazminatı, bakıcı ve tedavi gideri istemine ilişkindir.
Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlâl etmesi hali TBK m. 54’te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlâli halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddî zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir. Türk Borçlar Kanunu’nun 54. maddesinde belirtilen “ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar” deyimi çok geniş kapsamlıdır. Bu giderlere zarara uğrayanın katlanmak zorunda kaldığı bütün giderler dahildir. Bu bakımdan zarara uğrayanın işlerini görememesi nedeniyle tutmak zorunda kaldığı yardımcı ya da hastabakıcı için ödemek zorunda kaldığı giderleri de isteyebilir. Ayrıca tedavi için yapılan ulaşım giderlerinin de bu kapsamda değerlendirilmesi gerekmektedir.
Olayın niteliği gereği bütün giderlerin belgelendirilmesi olağan hayat tecrübelerine aykırıdır. Bu konuda TBK 54. maddesi yol gösterici nitelikte olup aynı zamanda zararın gerçek miktarını belirleyecek olan hakime de bir görev yüklemektedir.
Somut olayda; dava dilekçesinde bakıcı gideri de talep edilmiş olup, hükme esas alınan maluliyete ilişkin bilirkişi raporunda davacının iyileşme süresinin 12 ayı bulacağı ve bu sürenin geçici iş göremezlik süresi olduğu belirtilmiştir.Bu durumda davacı yararına %100 malul sayıldığı geçici iş göremezlik dönemi için bakıcı giderlerinin belirlenmesi yönünden bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının
harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 1.086,00 TL kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına 20.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.