YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18678
KARAR NO : 2014/15902
KARAR TARİHİ : 13.11.2014
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı … A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın, müvekkiline çarparak müvekkilinin yaralanmasına sebebiyet verdiğini, bu olay nedeniyle müvekkilinin maddi ve manevi zarar gördüğünü ileri sürerek, müvekkili lehine 5.000,00 TL maddi tazminatı ile 5.000,00 TL manevi tazminatın, kaza tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, 2.500,00 TL manevi tazminatın davalı …’tan tahsiline, davacının maddi tazminat talebinin reddine, diğer davalılar yönünden davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Yargıtay 11.Hukuk Dairesince “davacının maddi tazminata ilişkin talepleri açıklattırılarak, davacıya uygun bir maddi tazminata hükmedilmesi ve 01.12.2003 tarihli kira sözleşmesinin dava konusu aracı kapsayıp kapsamadığı anlaşılamadığından, bu nedenle davalının işleten sıfatını kaybedip kaybetmediğinin karar yerinde denetime elverişli şekilde değerlendirilip, tartışılmak ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle” karar bozulmuştur.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile 680 TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, 2.500,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılar … ile … A.Ş.’den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı … A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
1-Davalı … A.Ş. vekilinin hükmedilen maddi tazminata ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’na çıkartılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup davanın kabulüne karar verilen 680 TL maddi tazminat yönünden karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
1-Davalı … A.Ş. vekilinin hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentde açıklanan nedenlerle, davalı … A.Ş. vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı … A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 162,23 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı …A.Ş.’den alınmasına 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.