YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/21897
KARAR NO : 2014/18639
KARAR TARİHİ : 15.12.2014

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ile davalı … Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları iki aracın müvekkilinin aracına çarparak hasarlanmasına neden olduklarını, mahkeme kanalıyla yaptırılan tespit sonucunda araçta 11.840 TL hasar oluştuğu belirlendiğini belirterek, 11.840 TL hasar bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; Adli Tıp Kurumu raporu benimsenerek, iki ayrı kazada her iki sürücünün ayrı ayrı %100 kusurlu ve aracın hasarının 11.840 TL olduğu kabul edilerek, 7.104 TL’nin kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle davalı … Ltd. Şti, …ve poliçe limitiyle ve dava tarihinden itibaren … AŞ.’den tahsiline, bakiye miktar davadan sonra diğer davalılar tarafından ödendiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı … Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp
değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı … Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava konusu olan 4.736 TL alacak, davalılar … … AŞ., … ve … tarafından davadan sonra ödenmiş, mahkemece bu ödemeye ilişkin olarak adı geçen davalılar yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Davalılar davadan sonra ödeme yapmakla, davanın açılmasına sebebiyet vermişlerdir. Davacı adı geçen davalılar aleyhinde dava açmakta haklıdır. Bu halde davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi 6100 Sayılı HMK 326 maddesi hükmüne aykırı olup bu husus bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmeyeceğinden 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı … Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile; hüküm fıkrasının 2/5 maddesindeki “davalılar …, … ve … … … AŞ kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince davacı vekili için hesap edilen 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak bu davalılara verilmesine” fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 363,92 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı … Ltd. Şti’den alınmasına 15.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.