YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/7694
KARAR NO : 2019/2214
KARAR TARİHİ : 27.02.2019

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, 14.03.2010 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında … plakalı araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını belirterek 3.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, mahkemenin görevsiz olduğunu, kazanın 2918 Sayılı KTK’nın 56/1-a ve 52/b maddelerine aykırı davranan araç sürücüsünün kusurundan kaynaklandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 2.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, 1.500,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
07.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile 1086 sayılı HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı Yasa’nın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
Somut olayda; davalı aleyhine 2.000,00 TL maddi, 1.500,00 TL manevi tazminata hükmedildiğinden davalı vekilinin temyiz dilekçesinin maddi ve manevi tazminat yönünden ayrı ayrı miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin maddi ve manevi tazminat yönünden ayrı ayrı miktar itibariyle REDDİNE, 27/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.