YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/622
KARAR NO : 2015/3326
KARAR TARİHİ : 24.06.2015
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Karşılıklı hakaret nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilen sanık … yargılama giderini karşılamaya mahkum edilmeyerek CMK’nın 328.maddesine aykırı hareket edilmiş ise de, aynı Kanuna 6352 sayılı Kanunun 100.maddesiyle eklenen 324/4. maddesinin son cümlesi ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun’un 106.maddesi uyarınca, yargılama giderinin tahsil edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle bozmayı gerektirmediği,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
TCK’nın 129/3. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı işlendiğinin kabul edilmesi halinde, CMK’nın 223/4. maddesi gereğince doğrudan “ceza verilmesine yer olmadığı” kararı verilmesi gerekirken, ceza tayin edildikten sonra “ceza vermekten vazgeçilmesine” şeklinde karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye uygun olarak, hakaret suçundan kurulan hükümlerde ceza tayinine ilişkin hüküm fıkralarının ve “…ceza verilmesinden vazgeçilmesine” ibarelerinin çıkarılarak yerine “CMK’nın 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ibarelerinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 24.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.