YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2005/11244
KARAR NO : 2006/234
KARAR TARİHİ : 26.01.2006
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirketin kendisine ait mesken nitelikli l nolu bağımsız bölümünü diğer davalıya diş hekimi muayenehanesi olarak kiraladığını, bu kullanım yasaya aykırı olduğunu belirterek, bağımsız bölümün mesken haline dönüştürülmesine ve kiracının da tahliyesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece davaya konu konutta Kat Mülkiyeti Yasasının 24.maddesinde yasaklanmamış işlerden olan diş muayenehanesi açıldığı belirterek davanın reddine karar verilmiştir.
Kat Mülkiyeti Yasasının 28.maddesi hükmüne göre anataşınmazın yönetim tarzı ile kullanım maksat ve şeklini düzenleyen yönetim planı bütün kat maliklerini bağlayan bir sözleşme hükmünde olup (yasanın özel nisap aradığı haller hariç) bütün kat maliklerinin 4/5 oyu ile değiştirilmedikçe kat maliklerinin yönetim planı hükümlerine uymaları zorunludur. Tapuda mesken nitelikli bağımsız bölümün anılan yasanın 24.maddesine dayanılarak kat maliklerinden izin alınmadan diş hekimliği muayenehanesi olarak kullanılabilmesi için bu hususta yönetim planında yasaklayıcı bir hükmün bulunmaması gerekir.
Dosya içerisindeki yönetim planının 3.maddesinde bağımsız bölümlerin tapuda gösterilenden başka amaçla kullanılamayacağı, bu nedenle dairelerin mesken olarak kullanılmasının zorunlu olduğu açıkça öngörülmüştür.
Mahkemece yönetim planının bu açık hükmü karşısında davanın kabulü ile davaya konu bağımsız bölümün mesken olan eski haline dönüştürülmesine karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek mesken nitelikli bağımsız bölümün
./..
-2-
2005/11244-2006/234
diş hekimi muayenehanesi olarak kullanılabileceğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.01.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.