YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/1013
KARAR NO : 2006/1442
KARAR TARİHİ : 27.02.2006
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Mahkemece dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olarak kabulünde bir isabetsizlik yoksa da bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.
Şöyle ki;
1-Kıymet takdir komisyonunun toplam 4.867.500 TL. değer biçtiği dava konusu taşınmazlara, hükme esas alınan tek bilirkişi kurulu raporunda 17.311.829.050 TL. değer belirlenmiştir.
Bu durumda 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 15.maddesinin onbirinci fıkrası hükmü uyarınca takdir komisyonunun tespit ettiği değer ile bilirkişi kurulunun belirlediği değer arasında önemli bir oransızlık (bir mislini aşan fark) bulunduğu gözetilerek, aynı yöntemlerle yeni bir bilirkişi kurulu oluşturularak değer tespiti yaptırılması, iki rapor birbirini doğrulamadığı ve davacı az değeri, davalı yüksek değeri kabul etmediği takdirde, ortalama değeri belirleyecek rapor için üçüncü kez bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği düşünülmeden tek bilirkişi kurulu raporu ile yetinilip buna dayanılarak hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2-Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday , fasulye ve domates ürünlerinin değerlendirme tarihi (2003 yılı) itibariyle sulu koşullarda dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarını gösteren veri cetvellerinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemiş olması,
3-Kıymet takdir komisyonu raporunda dava konusu 1694 parsel numaralı taşınmaz üzerinde çeşitli cins ve yaşta 166 adet meyve ağacı bulunduğu açıklanmış, bilirkişi kurulunca bu ağaçlara maktuen değer biçilmiştir. Tarım Müdürlüğünden ve ilgili kurumlardan ağaçların yaş ve cinsine göre rayiç değerleri sorulup saptanıp raporun denetlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
4-Kıymet takdir komisyonunca enkazın mal sahibine ait olacağı belirtildiği halde 1694 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan yapının enkazını düşmeyen bilirkişi raporu esas alınarak fazla bedele hükmedilmesi,
5-Dava konusu taşınmaza fiilen el konulmadığı ve tapuda ferağı da verilmediğine göre artırılan bedele kamulaştırma işleminin kesinleşmesi tarihi olan 10.02.2003 tarihi yerine önceki dava tarihinden faiz yürütülmesi,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.