Yargıtay Kararı 18. Hukuk Dairesi 2006/10588 E. 2007/716 K. 05.02.2007 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/10588
KARAR NO : 2007/716
KARAR TARİHİ : 05.02.2007

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1- Birinci bilirkişi kurulu raporuna göre, somut emsal olarak alınan 2 parsel sayılı taşınmaz toptan manifatura ve konfeksiyon mağazalarının olduğu bir yerdedir. Emsalin bulunduğu yer ve niteliği dikkate alındığında satışın zemine değil üzerindeki dükkana yönelik olduğu kabul edilmelidir. Her ne kadar bilirkişi raporunda zemin üzerindeki yapının değeri satış bedelinden düşülmüş ise de, bu şekilde yapılan hesaplamada dükkanın ticari değeri yer almamıştır ve gerçekte bu değerin objektif olarak tespitinin mümkün olmayacağı açıktır. Şehrin ticaret merkezinde yer alan emsal taşınmazın, meskun sahada bulunan dava konusu taşınmazdan yaklaşık 3 kat fazla değerde bulunduğunun saptanmış olması da emsalin hatalı seçilmiş olduğunun diğer bir göstergesidir. Bu hususlar dikkate alınmadan değer bakımından dava konusu taşınmazla benzerliği olmayan 2 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi kurulunca emsal alınması,
2-Dosyada bulunan dava konusu taşınmaza ilişkin tapu kayıt suretinde taşınmazın “birinci derecede sit alanında” kaldığı belirtilmiştir. Arsa olarak değerlendirilen taşınmazın bu özelliği itibarıyla kaçınılmaz olan değer kaybının saptanıp buna göre hesaplanacak miktarın taşınmazın değerinden düşülmesi gerekirken ikinci bilirkişi kurulu raporunda bu hususun dikkate alınmamış olması,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 5.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.