Yargıtay Kararı 18. Hukuk Dairesi 2006/10708 E. 2007/93 K. 22.01.2007 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/10708
KARAR NO : 2007/93
KARAR TARİHİ : 22.01.2007

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma bedelinin artırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporları hükme yeterli değildir.
Şöyle ki;
Bilirkişi kurullarınca somut emsal alınan 843 ada 9 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; dava konusu taşınmaz emsalden %30 değerli kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu raporlara dayalı olarak hüküm kurulmuştur.
2942 Sayılı Yasanın ll.maddesinin (d) bendi gereğince … vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin … vergisine esas tutulan asgari m2 değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyaya getirtilen kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın … vergisine esas asgari m2 değeri 9.000.000 TL., emsal alınan 9 parsel nolu taşınmazın asgari m2 değeri ise 14.000.000 TL.’dir. Buna göre emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu –dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini sonradan önemli şekilde etkileyen olumlu bir gelişme de söz konusu olmadığı- halde dava konusu taşınmaz emsalden daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan raporlara dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.