YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/3712
KARAR NO : 2006/5190
KARAR TARİHİ : 15.06.2006
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde Kat Mülkiyeti Yasasının 18. maddesi gereğince davalıların davacıya zarar veren eylemlerinin giderilmesi, yönetici tayini ve yönetim planı belirlenmesi ile 4.590.000.000 TL fatura bedelinin gecikme tazminatı ve faiziyle davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
1-Mahkemece karar altına alınan ve aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayan davalılardan arsa payları oranında alınmasına hükmedilen alacak tutarı 1.000 YTL.sını geçmemektedir. HUMK.nun 427. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca miktar ve değeri 1.000 YTL.sını geçmeyen alacakla ilgili nihai kararlar kesin olduğundan sözü edilen alacak istemine ilişkin dava yönünden temyiz isteminin REDDİNE,
2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Kat Mülkiyeti Yasasının 34. maddesinin 6. fıkrası hükmüne göre kat malikleri anataşınmazın yönetiminde anlaşamaz veya toplanıp bir yönetici atayamazlarsa kat maliklerinden birinin başvurusu üzerine sulh mahkemesince anataşınmaza bir yönetici atanır. Davacı dava dilekçesinde anataşınmazın yöneticisinin bulunmadığını ileri sürerek bir yönetici atanmasını da istemiş ise de yargılama sırasında kat malikleri kurulunun 26.6.2005 günlü toplantısında yasada öngörülen yeter sayı ile (toplam 5 bağımsız bölüm malikinden 4’ünün olumlu oyuyla) kat maliklerinden …’ın yönetici atandığı, böylece anataşınmaza yönetici atanmasına ilişkin davanın konusuz kaldığı gözetilerek mahkemece bu hususta bir karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerekirken, sözü edilen kat malikleri kurulu kararı gözardı edilerek dışarıdan başka bir kişinin anataşınmaza yönetici atanmasına karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.