YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/3900
KARAR NO : 2006/5192
KARAR TARİHİ : 15.06.2006

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde işyeri olarak kullanılan bağımsız bölümlerin meskene dönüştürülmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın l nolu bağımsız bölüm için karar verilmesine yer olmadığına, 2 nolu bağımsız bölüm için davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı … Kargo Lojistik Müt. ve Nak. Hiz. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dava, tapuda mesken olarak gösterilen bağımsız bölümlerin iş yeri olarak kullanıldığı öne sürülerek bu bölümlerin meskene dönüştürülmesine, meskene dönüştürülmediği takdirde kiracı şirketin bu yerden tahliyesi istemine ilişkindir.
Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden özellikle tapu kaydı ile Ticaret Sicil Memurluğunun 13.09.2005 günlü yazısı içeriğinden kat irtifaklı anataşınmazın dava konusu edilen l ve 2 nolu bağımsız bölümlerinin tapuda mesken olarak gösterildiği, bu her iki bağımsız bölümlerin davalı şirketçe işyeri olarak kullanıldığı yargılama sırasında davalı şirketin l nolu bağımsız bölümü boşalttığı ve onun yönünden l nolu bağımsız bölüm hakkında açılan davanın konusuz kaldığı sözü edilen bağımsız bölümlerin işyeri olarak kullanılması konusunda anataşınmazdaki tüm kat maliklerinin oybirliği ile aldıkları bir kararın bulunmadığı buna göre davalı tarafın eyleminin Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesinin 2.fıkrası hükmüne aykırılık oluşturduğu anlaşılmakla mahkemece l nolu bağımsız bölüm yönünden bir karar verilmesine yer olmadığına, 2 nolu bağımsız bölümle ilgili davanın kabulüne hükmedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.
Ancak;
Mahkemece, işyeri olarak kullanıldığı saptanan 2 nolu bağımsız bölümün davalılarca meskene dönüştürülmesine ve verilen 3 aylık süre içinde meskene dönüştürülmediği takdirde bu yeri işyeri olarak kullanan davalı şirketin tahliyesine hükmedilmesiyle yetinilmesi gerekirken, doğrudan tahliyeye ve ayrıca istem de aşılarak davalı tarafın ticari faaliyetlerini terk etmelerine uymamaları halinde ticari faaliyetlerinden menlerine de karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.