Yargıtay Kararı 18. Hukuk Dairesi 2006/635 E. 2006/2463 K. 27.03.2006 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/635
KARAR NO : 2006/2463
KARAR TARİHİ : 27.03.2006

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortak yere müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde davalıların, davacıya ait bağımsız bölümünün yanına ve anataşınmazın ortak yeri olan bahçeye çocuk oyun parkı yaptıklarını ileri sürerek ortak alana yapılan bu müdahalenin önlenmesini, çocuk oyun parkı ve salıncakların, kaydırakların kaldırılmasına, oyuncakların kal’ine, bahçenin eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece bahçede çocuk oyun parkının kurulmasının kat malikleri kurulunda karar alınmadığı, işlemin site yöntemine ait olduğu ve Kat Mülkiyeti Yasasının 32/3 maddesi gereğince böyle bir uyuşmazlığa düşen kimsenin kat malikleri kuruluna başvurmadan dava açamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içerisindeki belge ve bilgilerden dava konusu anataşınmazda kat mülkiyeti kurulmuş olduğu, davalılardan Selahattin Sezgin, Muammer Okumuş ve davacı …’nın tapu kaydına göre bağımsız bölüm maliki bulundukları anlaşılmaktadır.
Kat Mülkiyeti Yasasının 42.maddesine göre, kat malikleri anataşınmazın ortak yerlerinde kendi başlarına bir değişiklik yapamazlar. Ortak yerlerin düzgün veya bunları kullanmanın daha rahat ve kolay bir hale konulmasına veya bu yerlerden elde edilecek faydanın çoğaltılmasına yarayacak bütün yenilik ve ilaveler, kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile verecekleri karar üzerine yapılacağı, aynı yasanın 32.maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca anataşınmazın kullanılmasından veya yönetiminden dolayı kat malikleri arasında veya bunlarla yönetici ve denetçiler arasında veya denetçiler ile yöneticiler arasında çıkan anlaşmazlıklar, kat malikleri kurulunca çözüleceği ve karara bağlanacağı öngörülmektedir.
Mahkemece, belirtilen yasanın bu hükümleri gözönünde bulundurularak öncelikle anataşınmazın bahçesinde çocuk parkı kurulan bölümün onaylı mimari projesinde bahçe veya boşluk alan olup olmadığı, gerektiğinde yapılacak keşifle uzman bilirkişiye incelettirilip saptanması, çocuk parkı olarak düzenlenen bu yerin projesinde boşluk alan olarak belirlenmiş olması halinde 634 Sayılı Yasanın 42.maddesi koşullarını taşıyan kat malikleri kurulu kararı bulunduğu takdirde davanın reddine, dava konusu yerin bahçe veya otopark gibi amaçlara tahsis edildiğinin belirlenmesi durumunda 42.maddedeki koşulların oluşmadığı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekir. Kat Mülkiyeti Yasasının 32.maddesinin üçüncü fıkrasındaki düzenlemedeki amaç, anataşınmazın kullanılmasından veya yönetiminden kaynaklanan hususlarla ilgili olarak yasada belirtilen ilgililer arasındaki uyuşmazlıkların kat malikleri kurulunda görüşülüp karara bağlanmasıdır.
Anataşınmazın ortak yerlerine müdahalenin önlenmesine yönelik istemler için öncelikle kat malikleri kuruluna başvurmadan bu tür elatmalardan rahatsız olan herhangi bir kat maliki doğrudan doğruya mahkemeye başvurarak dava açmak hak ve yetkisine sahiptir. Ortak alanlara elatma (müdahale) eylemi, anataşınmazın kullanılmasından veya yönetiminden doğan bir eylem çeşidi değildir. Bu nedenle davacının böyle bir davayı açması için önceden kat malikleri kuruluna başvurmasına gerek yoktur. Tüm bu hususlar nazara alınarak yukarıda belirtildiği gibi anataşınmazın onaylı mimari projesi uzman bilirkişiye incelettirilip dava konusu yerin niteliği saptanıp belirlenecek durum doğrultusunda tüm deliller toplanıp işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.