YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/8900
KARAR NO : 2006/10452
KARAR TARİHİ : 11.12.2006

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yaptırılan inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.
Şöyle ki;
1- Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre iklim koşulları, arazinin toprak ve topografik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkinin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %5 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken, bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %3 olarak kabulü;
2- Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Mahkemece zeytin ürünü verileri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporun bu verilere uygunluğu denetlenmeden Zeytincilik Araştırma Enstitüsü verilerine göre düzenlenen bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulmuş olması,
3-Davacı idare (…) kamulaştırmayı, Kamulaştırma Yasası hükümleri çerçevesinde kendisi yapmış olduğuna göre
kamulaştırmaya konu edilen mülkiyet (pilon yeri için) hakkının davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken hazine adına tesciline karar verilmiş olması,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.