YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/2165
KARAR NO : 2007/2560
KARAR TARİHİ : 22.03.2007
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile hükme esas alınan bilirkişi raporu yeterli değildir.
Şöyle ki;
1-Bilirkişi raporunda üç somut emsal kabul edilmiş olup, dava konusu taşınmazın somut emsal olarak alınan 529 Ada 1 Parsel sayılı taşınmaza göre %50 daha değerli olduğu satış bedelleri güncelleştirilerek dava tarihi itibariyle m2 değerinin 6,47 YTL bulunduğu belirtilmiş, yine dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan 524 Ada 2 Parsel sayılı taşınmazın aynı değerde olduğu satış bedelleri güncelleştirilerek dava tarihi itibariyle m2 değerinin 10,35 YTL geldiği ve 3. somut emsal alınan 524 Ada 5 Parsel sayılı taşınmazında dava konusu taşınmazdan %70 daha yüksek değerde olduğu ve satış bedelinin güncelleştirilmesinde dava tarihinde m2 değerinin 17,31 YTL geldiği açıklanmıştır. Raporun sonuç kısmında ise dava konusu taşınmazın m2’sinin 10 YTL olarak kabul edildiği belirtilmiş ancak bu m2 değere nasıl ulaşıldığı raporda açıklanmamıştır. Mahkemece denetlenemeyen bu rapora göre hüküm kurulmuş olması,
2-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin (d) bendinde vergi beyanı kıymet takdirinde gözönünde tutulması gereken esaslar arasında sayılmıştır. Bu nedenle dava konusu taşınmaz ve emsal alınan taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle bulundukları cadde ve sokak için belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen m2 fiyatları ilgili belediyeden getirtilerek bu değerlere göre verilen m2 fiyatının mukayese edilmesi gerekir.
./..
-2-
2007/2165-2560
Emsalin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporunda emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı ise, mahkemece bu farklılık ve çelişkinin de bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak mutlaka giderilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi, bilirkişi raporunda somut emsal alınan taşınmazların da incelenen satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşan imar parselleri olup olmadığı Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulup saptandıktan sonra incelenen emsal imar parseli niteliğini kazanmış olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılması yapıldıktan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasasının 18. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzenleme ortaklık payını karşılayacak oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
4-Bilirkişi raporlarında somut emsal alınan taşınmazların alıcı-satıcı, satış tarihi ve satış bedellerini gösteren tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilip bu yönden denetleme yapılmaması,
5-Bilirkişi raporunda somut emsal alınan 524 Ada 5 Parsel sayılı taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama) belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup raporun denetlenmemesi,
6-Davanın niteliği gereği yargılama giderlerinin davacının üzerinde kalması gerektiğinden bakiye 1 YTL.lık karar ve ilam harcının davalılara yüklenmesi,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.