YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/3088
KARAR NO : 2007/5690
KARAR TARİHİ : 18.06.2007

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde davalının bağımsız bölümünün balkonuna asılan tabelanın kaldırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davada, davalının bağımsız bölümünün balkonuna konulan ” … İnşaatın malıdır” yazılı tabelanın kaldırılması istenilmiştir.
Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden özellikle tapu kayıtları ile Kartal 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/290 D.İş sayılı tespit dosyası içeriğinden 81 parsel sayılı anataşınmazda kat mülkiyetinin kurulmuş olduğu anayapıda davacının 2 ve 4 nolu; davalının 3 nolu mesken nitelikli bağımsız bölümün maliki oldukları, davalının bağımsız bölümünün ön cepheye bakan balkonuna bu yapının … İnşaatın malı olduğuna ilişkin bir tabelanın asılmış bulunduğu, davacının bu tabelanın kaldırılmasını istediği anlaşılmaktadır.
Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ancak işyeri olarak kullanılan bağımsız bir bölümün dış duvarlarına ya da balkonuna o işyerini tanıtıcı nitelikte reklam amacıyla levha asılabileceği bunun da o bağımsız bölümün sınırlarını aşmayacağı ilkesi benimsenmiştir. Somut olayda dava konusu edilen davalının bağımsız bölümü tapuda mesken olarak gösterilmiş olup işyeri niteliğinde bulunmadığı gibi, kaldırılması istenilen tabelada yazılı olduğu tespit edilen ” … İnşaatın malıdır” sözleri anayapıda mesken olan ve malikleri farklı bulunan diğer bağımsız bölüm maliklerini de kapsar nitelikte bulunduğu gözetilerek, anataşınmazdaki tüm kat maliklerinin rızası olmaksızın davalının bağımsız bölümünün balkonuna taktığı sözkonusu tabelanın kaldırılmasına hükmedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.