YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/7041
KARAR NO : 2007/7617
KARAR TARİHİ : 24.09.2007

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.
Şöyle ki;
1-Dava konusu taşınmaza takdir komisyonunca toplam 6.732.700.000 TL., hükme esas alınan raporda ise 25.001 YTL. değer takdir edilmiştir. Bu iki değer arasında önemli bir oransızlık (Yargıtay uygulamalarına göre bir mislini aşan farklılık) bulunmaktadır. Saptanan bu durum karşısında daha önceki bozma ilamına uygun birinci bilirkişi kurulundan da ek rapor alınmadan tek raporla hüküm tesisi,
2-2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 11 inci maddesinin üçüncü fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak dördüncü fıkra gereğince her unsurun gerekçeli ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.
Hükme dayanak alınan bilirkişi raporlarında, dava konusu taşınmaz ile somut emsal seçilen taşınmazın özellikleri belirtilerek karşılaştırma yapılıp üstün ve eksik yönlerine göre değer belirlenmekle yetinilmiş değere etkisi olan başkaca unsurlar, bu arada vergi beyan değeri, bedelin saptanmasında dikkate alınmamıştır.
Oysa, 2942 Sayılı Yasanın 11.maddesinin (d) bendinde vergi beyanı, kıymet takdirinde gözönünde tutulması gereken esaslar arasında sayılmıştır. Bu nedenle dava konusu taşınmaz ve emsal alınan taşınmazın -değerlendirme tarihi itibariyle- bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen m2 fiyatları, ilgili belediyeden getirtilerek bu değerlere göre verilen m2 fiyatının mukayese edilmesi gerekir.
Emsalin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporlarında emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı ise, mahkemece bu farklılık ve çelişki bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak mutlaka giderilmelidir.
Mahkemece dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın -değerlendirme tarihi itibariyle- bulundukları cadde veya sokak için emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen m2 fiatlarının ilgili belediyeden sorulup cevap alındıktan sonra bilirkişi kurullarından yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda değerlendirme yapan ek raporlar alınıp hasıl olacak duruma göre hüküm kurulması gerektiğinin dikkate alınmamış olması,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine,24.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.