YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/8498
KARAR NO : 2008/2615
KARAR TARİHİ : 06.03.2008

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı dava dilekçesinde; davalının, dava konusu anataşınmazın zemin katındaki 1 nolu dükkanın maliki olduğunu ve bu dükkanın dış kısmına, dairesinin tam altına gelecek biçimde güneşlik sundurma yaptırdığını, bu durumun hem dairesinin görüşünü kapattığını ve hem de güvenliğini tehdit ettiğini ileri sürerek müdahalesinin önlenmesini, yapmış olduğu güneşlik ve sundurmanın kal’i ni istemiş, mahkemece davalının müdahalesinin belediyenin izni ile gerçekleştirdiği, imar mevzuatına aykırılık teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerden özellikle yerinde yapılan keşif sırasında düzenlenen 04.05.2007 günlü bilirkişi raporu içeriğinden dava konusu yapının İmar Kanunu hükümlerine göre esaslı yapı niteliğinde olduğu ve ruhsatsız bulunduğu, sözü edilen ilave kısmın anataşınmazın dış duvarına monte edilmek suretiyle sabitlendiği zeminin kamuya terk edilen veya terk edilmesi gereken alanda bulunduğu anlaşılmıştır.
634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin birinci fıkrasında kat maliklerinin anataşınmazın mimari durumu titizlikte korumaya mecbur oldukları belirtildikten sonra ikinci fıkrada da kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde onarım, tesis ve değişiklik yaptıramaz. Yasanın bu buyurucu hükmü dikkate alındığında davalı tarafın kat mükiyetli anataşınmazın dış duvarı ile irtibatlandırmak suretiyle meydana getirdiği ve projesinde yer almayan kapalı alanla ilgili olarak mahkemece el atmanın önlenmesine, kal’ine karar verilmesi gerekirken davanın reddi yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.