YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/12078
KARAR NO : 2009/3391
KARAR TARİHİ : 30.03.2009
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 201.329.152.000 TL (201.329,15 YTL) alacağın dava tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan …’nun İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi’nde araştırma görevlisiyken 2547 sayılı Yasanın 33.maddesi uyarınca lisansüstü eğitim için 31.12.2003 tarihinde Amerika birleşik Devletleri’ne gönderildiğini, bu eğitime ilişkin olarak 27.12.1993 ve 5.6.1995 günlü yüklenme senetlerinin alındığını, davalının görev süresinin defalarca uzatılmasına rağmen doktora için kabul belgesi gönderememesi üzerine Türkiye’ye çağrıldığını, ancak davalının süresi içersinde Türkiye’ye dönerek göreve başlamaması nedeniyle 26.4.1998 tarihi itibarıyla müstafi sayıldığını; davalıya eğitimi boyunca 69.376 Amerikan Doları masraf yapıldığını, 657 sayılı Devlet Memurları Yasasının 94.maddesi uyarınca davalının bu masrafları iki kat olarak ödemek zorunda olduğunu, buna göre toplam 138.752 Amerikan Doları’nın dava tarihindeki Türk Lirası karşılığı olan 201.329.152.000 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle beraber davalılardan tahsilini istemiş; mahkemece, davalının 5535 sayılı Bazı kamu Alacaklarının Tahsil ve Terkinine İlişkin Yasa’dan yararlanmak için müracaat ettiği, 2547 sayılı Yasanın 35.maddesi uyarınca doktora eğitimi için ODTÜ’de görevlendirildiği, davalının bu üniversitedeki bitirme sınavında da başarılı olduğu, bu nedenle de 657 sayılı Devlet memurları Yasası’nın Ek 35.maddesi uyarınca borcunun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içersinde bulunan bilgi ve belgelerden, 2547 sayılı Yasanın 33.maddesi uyarınca lisansüstü eğitim için 31.12.1993 tarihinde Amerika birleşik Devletleri’ne gönderilen davalı …’nun, doktora eğitimi için kabul
./..
-2-
2008/12078-2009/3391
belgesi getirememesi üzerine Türkiye’ye çağrıldığı, süresi içersinde yurda dönüp davacı üniversitede göreve başlamaması üzerine 26.4.1998 tarihi itibarıyla müstafi sayıldığı, daha sonra 5.4.1999 tarihinde davacı üniversiteye yeniden atamasının yapıldığı, 15.9.2001 tarihinde de 2547 sayılı Yasanın 35.maddesi uyarınca doktora eğitimi için Orta Doğu Teknik Üniversitesi’ne gönderildiği; 8.7.2006 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5535 sayılı Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil Ve Terkinine İlişkin Yasanın 2.maddesiyle 2547 sayılı Yükseköğretim Yasası’na eklenen Geçici 53.madde hükmünden yararlanmak için süresi içersinde 5.10.2006 ve 7.12.2006 tarihlerinde davalının Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı’na müracaat ettiği anlaşılmıştır.
5535 sayılı Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil Ve Terkinine İlişkin Yasanın 2.maddesiyle 2547 sayılı Yükseköğretim Yasası’na eklenen Geçici 53.maddenin dördüncü fıkrasında “halihazırda kamu kurumlarında görev yapanlar ise bu kurumlarında yurt içinde veya yurt dışında görmüş oldukları öğrenim sürelerine ilişkin olarak genel hükümler çerçevesinde belirlenen mecburi hizmet yükümlülüklerini yerine getirirler ve ilgililer adına öğrenimleri nedeniyle çıkarılmış olan borç tutarlarının takibinden vazgeçilerek tahsilat işlemine son verilir.”hükmüne yer verilmiştir. Şu halde, 26.4.1998 tarihi itibarıyla müstafi sayılan davalı …’nun daha sonra 5.4.1999 tarihinde davacı üniversitede tekrar göreve başlatılması nedeniyle, davacı üniversiteye olan borcunun mecburi hizmete dönüştürüldüğünün kabulu gerekir. Bu nedenle, açılan alacak davasının konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve davalı tarafın davanın açılmasına neden olduğu için yargılama masrafları ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinden davacı tarafın sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 30.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.