YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/3033
KARAR NO : 2008/4516
KARAR TARİHİ : 15.04.2008

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
1-Kocasinan Belediye Başkanlığından dosya içerisine getirilen 22.10.2004 ve 10.2.2006 günlü yazılarda dava konusu taşınmazın 16.4.1996 tarihinde onanan 1/25.000 ölçekli nazım imar planında tarım alanı ve yolda kaldığı, meskun mahalde olmadığı, temizlik, su, kanalizasyon ve elektrik hizmetlerinden yararlanmadığı, otobüs hizmetinden yararlandığı bildirilmiştir.
Bakanlar Kurulunun Yargıtay’ca kısmen benimsenen 28.2.1983 … ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya mesken hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanazilazson, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir.
Taşınmaz nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 … ve 1996/3-1998/1 Sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyla iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere taşınmazın vasfı belirlenir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; nazım ve uygulama imar planı içersinde olmayan belediye hizmetlerinin önemli bir kısmından yararlanmayan ve etrafı meskun olmayan dava konusu taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesi mümkün değildir.
Bu sebeple mahkemece; dava konusu taşınmazı tarım arazi olarak değerlendiren ek rapor alınmalı, bu raporun İl Tarım Müdürlüğünden getirilecek veri listesine uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
2-Bilirkişi kurulu raporuyla dava konusu taşınmaz üzerinde bulunduğu tespit edilen üzüm omcası, ceviz, kaysı, elma ve çam ağaçlarının değerlendirme tarihi itibarıyla yaş ve cinslerine göre maktuen fiyatlarının İl Tarım Müdürlüğü ya da bu işlerle uğraşan başka kurumlardan (Kavakçılık Enstitüsü Orman Genel Müdürlüğü vs.) sorulup bilirkişi raporunun denetlenmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 15.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.