YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/6290
KARAR NO : 2008/8193
KARAR TARİHİ : 07.07.2008
Davacı … ile davalı … vd. aralarındaki eski hale getirme davasına dair Kadıköy 1.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 12/07/2007 günlü ve 2006/572-2007/1112 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 21/02/2008 günlü ve 2007/10401-2008/1790 sayılı ilama karşı davalılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.
Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesinde davalıların anataşınmazın ortak bahçesini herhangi bir karara dayanmaksızın otopark’a dönüştürdüklerini, buradan diğer kat maliklerinin yararlanmasını -giriş ve çıkışı- engelleyen bariyer koyduklarını ileri sürerek bu ortak yerin eski hale getirilmesi ile yalnızca otoların girip çıkmasına olanak veren bariyerin kaldırılmasına karar verilmesi istenilmiştir.
Dosyada toplanan bilgi ve belgeler özellikle yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile hakimin kabulüne göre dava konusu edilen yerin belli amaca özgülenmiş bahçe değil, boş alan niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.
Kat Mülkiyeti Yasasının 42. maddesi hükmüne göre ortak yerlerin düzgün veya bunları kullanmanın daha rahat ve kolay bir duruma konulmasına veya bu yerlerden elde edilecek faydanın çoğaltılmasına yarayacak tüm yenilik ve ilaveler kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile verecekleri karar üzerine yapılır. Somut olayda, dava konusu edilen yerin anataşınmazın arsa boşluğu niteliğinde olduğu ve buranın otopark olarak düzenlenip zeminine kilitli parke döşendiği, giriş çıkışına da otomatik bariyer konulduğu bilirkişi raporu ile saptanmış bulunmaktadır. Bu yer otoparka dönüştürülmeden önce kat malikleri kurulunca bu amaçla alınmış bir karar yok ise de daha sonra ve davanın açılmasından önce kat malikleri kurulunun 24.2.2006 günlü toplantısında alınan kararın (5) nolu bendinde açıkça “fiilen mevcut otoparkın bu haliyle kalmasına” karar verildiği, bu kararın anataşınmazda toplam 18 bağımsız bölüm malikinden 13’ünün olumlu oyu ile alındığı, böylece Kat Mülkiyeti Yasasının 42. maddesinde öngörülen kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğunun sağlanmış bulunduğu anlaşılmaktadır. Kararın dava konusu otoparkın yapılmasından sonra alınmış olması sonucu değiştirmez ve bu kararı olumlu oylarıyla imzalayan kat maliklerinin bu değişikliğe verdikleri onayı geçersiz kılmaz. Sözü edilen (24.2.2006 günlü) karar yargılama sırasında dosyaya konulmuş olmasına karşın mahkemece bu kararın incelenip değerlendirilmediği sonucuna varılmakla öncelikle mahkemece bu karar doğrultusunda ve Kat Mülkiyeti Yasasının 42. maddesi de göz önünde bulundurularak dava konusu edilen otopark olarak düzenlenen boş alanın eski hale getirilmesi isteminin reddine karar verilmesi gerekir.
Ancak; davada bu otoparkın girişine konulan bariyer nedeniyle bu yerden salt iki davalının yararlandığı, diğer kat maliklerinin yararlanmalarının engellendiği ileri sürülerek sözü edilen ve engel oluşturan bariyerin kaldırılması da özellikle istenildiğine göre mahkemece bilirkişiden ek rapor alınması ya da yeniden inceleme yapılması suretiyle ileri sürüldüğü gibi otoparktan diğer kat maliklerinin de yararlanmasının davalılarca engellenip engellenmediğinin açıkça saptanması, böyle bir engellemenin var olduğunun belirlenmesi durumunda diğer kat maliklerinin de bu ortak yerden yararlanmaları için gerekli önlemlerin alınmasına hükmedilmesi gerekir.
Yukarıda açıklanan nedenler göz önünde tutulmadan yetersiz araştırma ve eksik inceleme sonucu davanın kabul edilmiş olması doğru görülmediğinden davalı yanın yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 21.02.2008 gün ve 2007/10401-2008/1790 sayılı onama kararının kaldırılmasına, yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, temyiz onama harcı ile karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 07.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.