Yargıtay Kararı 18. Hukuk Dairesi 2008/8872 E. 2008/9576 K. 22.09.2008 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/8872
KARAR NO : 2008/9576
KARAR TARİHİ : 22.09.2008

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde davalı şirketin kiracı olarak bulunduğu bağımsız bölümü radyoloji merkezi olarak kullandığını belirterek, yönetim planı ve Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesine aykırı bu eylemine son verilmesi muarazanın giderilmesi, yönetim planına Kat Mülkiyeti Yasasına uygunluğun sağlanması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde kat irtifaklı ana taşınmazda davalıların maliki ve kiracısı bulundukları bölümde Radyoloji Laboratuarı kurmak suretiyle röntgen, tomografi, emar cihazları gibi aletleri buraya yerleştirip görüntüleme işlerini yaptıklarını ileri sürerek Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesine aykırı ve rahatsızlık verici bu davranışların önlenmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerden kat irtifaklı ana taşınmazın davalılar Sultan ve …’ye ait ve sözü edilen faaliyetleri yürütmesi için diğer davalı şirkete kiralanan bağımsız bölümün dükkan (işyeri) niteliğinde bulunduğu burada radyoloji laboratuarının kurulduğu ve halen faaliyetini sürdürdüğü anlaşılmaktadır. dosyada dava konusu yer ile ilgili salt inşaat mühendisi tarafından düzenlenmiş raporda sözü edilen bağımsız bölümün radyoloji merkezi olarak kullanıldığı belirtilmiş ancak burada hangi tür cihazların bulunduğu açıklanmamıştır.
Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesinin ilk fıkrasında kütükte iş ve ticaret yeri olarak gösterilen bağımsız bir bölümde hastane, dispanser klinik, poliklinik, ecza laboratuarı gibi müesseselerin kurulması yasaklanmış ve dispanser, klinik, poliklinik niteliğinde olmayan muayenehaneler bu yasak kapsamı dışında tutulmuştur. Aynı Yasanın 18. maddesinin ilk fıkrasında da kat malikleri gerek bağımsız bölümleri gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken özellikle birbirlerini rahatsız etmemek, birbirlerinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla karşılıklı olarak yükümlü kılınmışlardır. Davacının iddia ettiği bu faaliyetin dispanser, klinik ve poliklinik niteliğinde olup olmadığı, anılan yerdeki tıbbi cihazların cinslerinin ne olduğu belirtilip bu cihazlar da kullanılmak suretiyle yapılan
işlerin muayenehane faaliyeti niteliği taşıyıp taşımadığı ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde konu ile yakından alakalı kurumların görüşlerine de başvurulmak suretiyle alınacak cevapların incelenip irdelenmesi sonucu oluşacak uzman bilirkişi kanaati doğrultusunda düzenlenecek raporlarla açıklığa kavuşturulması gerekeceğinden davalının ileri sürdüğü iddiaların doğruluğunun araştırılması bakımından ayrıca fizik mühendisi ile çevre mühendisinin görüşleri de alınmak suretiyle öncelikle bu yerde yürütülen faaliyetin klinik, poliklinik, laboratuar veya muayehane olarak kabulünün mümkün olup olmadığı, eylemin 634 sayılı Yasanın 24. maddesinin ilk fıkrası kapsamı dışında kaldığının anlaşılması durumunda da bu işyerindeki cihazların gürültü, titreşim, elektromanyetik dalgalarla radyasyon yayılması, elektronik cihazlarda mıknatıslanma ve görüntü kirliliğine neden olması nedeni ile çevreye verilen rahatsızlığın giderilmesi bakımından alınacak önlemlerin neler olduğunun, nasıl alınacağının teker teker tespit edilmesi ve bu önlemlerin alınması suretiyle saptanacak olumsuzlukların giderilmesinin mümkün olup olmadığının araştırılması, sözkonusu rahatsızlığın giderilmesinin bilimsel ve teknik yönden mümkün olmaması halinde söz konusu bu faaaliyete son verilmesi yönünde hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.