Yargıtay Kararı 18. Hukuk Dairesi 2009/13255 E. 2010/6422 K. 27.04.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/13255
KARAR NO : 2010/6422
KARAR TARİHİ : 27.04.2010

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, itirazın iptali ile takibin devamı istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Davacı vekili dava dilekçesinde, anataşınmazın onaylı mimari projesinde olan asansörün yapımından davalının payına isabet eden miktarın bu kişi tarafından yönetime ödenmemesi nedeniyle hakkında yürütülen icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, takibe konu alacağın %40’ından az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiş, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda asansör giderleri ile ilgili yönetim planının 26.maddesindeki hüküm yanlış yorumlanarak davalıya ait (zemin katta bulunan) 2 numaralı bağımsız bölüm masrafa dahil edilmeden diğer 10 ve 12 nolu bağımsız bölümlerle ilgili masrafın davalıdan alınmasına, davanın kabul edilen ve reddedilen miktar için de taraflar yararına %40 icra inkar tazminatına karar verilmiştir.
634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 20.maddesine göre kat maliklerinden her biri aralarında başka türlü anlaşma olmadıkça anataşınmazın onarım ve yapım giderlerine, bu giderler için toplanacak avansa kendi arsa payları oranında katılmakla yükümlüdürler.
Somut olayda davalıdan istenen masraf, projesinde mevcut olup da tamamlanmayan ve daha sonra yapımı sağlanan asansörün yapım gideridir. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 28.maddesinde düzenlenen yönetim planı ise anataşınmazın yönetim tarzını, kullanma maksat ve şeklini düzenleyen bir sözleşme hükmündedir. Anataşınmazın yönetim planının 26.maddesindeki asansörle ilgili düzenleme, yapımla ilgili olmayıp doğrudan doğruya zemin ve bodrum kat maliklerinin yapılmış olan asansöre ait bakım, tamir ve işletme masraflarından bağışık tutulmasını öngörmektedir.
Mahkemece; davalıya ait 2 numaralı bağımsız bölüme isabet eden masraf da dikkate alınarak davalının sorumlu olduğu toplam gider saptanıp bu miktara hükmedilmesi gerekirken bu ayrıntıya dikkat edilmeden düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,
2-Davacı davasında kısmen haklı çıktığına göre, İcra ve İflas Yasasının 67.maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen kötü niyet şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak, davalı tarafından istenen %40 oranındaki icra inkar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yolunda hüküm kurulması,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.